“What traitors books can be! You think they’re backing you up, and they turn on you. Others can use them, too, and there you are, lost in the middle of the moor, in a great welter of nouns and verbs and adjectives.”
Ray Bradbury (Fahrenheit 451)
Update 17; Februari 2011 ; Beds are burning, lied, Midnight oil
Afgelopen dagen intensieve ervaringen en daarnaast nog even werken. Veel mensen zeggen ####### je zeurt, je kan met gemak door werken als er een download dag is. Nee dus, het integreren kost veel energie, de wereld om me heen kost energie, de informatie uit de andermans hoofden kost me energie, etc, etc. Maar ik werk gewoon, ik moet ergens van leven.
Antenne.
Ik liep van mijn werk adres terug naar huis en kreeg te horen, de 'wandelende antenne'. Dat klopt, ik nam het niet als een belediging, ik weet dat ik een super scherpe antenne ben en allerlei informatie uit de wereld kan vissen, waar dan ook, uit welke persoon dan ook, tegenwoordig ben ik er niet eens een foto meer voor nodig. Een foto was in het begin de start plek maar nu niet meer. Ik vermoed dat er veel anderen, Anderen, lichtwerkers dit ook zo ervaren.
Koffie is mijn soma.
Ik was thuis, lekker koffie slobberen, voor ik het door had had ik al weer drie cappuccino's verwerkt en zat ik wat te sudderen achter m'n computer. Bijkomen van m'n werk, afgelopen nacht de hele nacht wakker gelegen, kon niet slapen, en ja ik was redelijk 'pissed', dan bedoel ik kwaad, niet dronken. Maar m'n cliënt waar ik over waakte heeft er niets van gemerkt, ja, ik ben super professioneel in mijn werk.
Herinneringen.
Ik had al het idee dat er iets gaande was, er kwamen weer herinneringen boven, ideeën voor dit of nog komende hoofdstukken. Ik kreeg de analogie van Anton Gorodetsky uit de 'Nightwacth' trilogie weer voorgeschoteld, in kan mezelf in de Anton van het boek herkennen, en ook zijn manier van wennen aan de nieuwe ervaringen en het inpassen in het (tussen haakjes) 'gewone' leven. Mijn leven is nooit gewoon geweest. Toen moest ik er over zwijgen en nu dertig jaar later kan ik het eindelijk delen, al die dingen waar anderen en Anderen wat aan kunnen hebben. Ja, ik durf te stellen dat mijn ervaringen iets kunnen betekenen voor anderen en Anderen.
Ik had vanmiddag en gisteravond wat knalmomenten, ik laat het dan gewoon gaan, ik ben door jaren lange training gewend om die uitingen om te buigen tot iets functioneels, dat het meer zijn dan woede uitbarstingen. Het is een opbouwen van het innerlijk vuur, dat vuur kun je gebruiken voor allerlei activiteiten; met een partner, creatief bezig zijn, gamen, muziek maken, bepaalde intenties ideeën in de wereld los te laten(mijn PR, zeer onorthodox en zonder aan ziens des persoons), etc.
Beds are burning.
De titel zegt zo iets van, maak geen puinhoop waar je leeft want het zal jou en/of je kinderen, kleinkinderen raken. Of op z'n engels; 'Don't shit where you eat'. dan heb ik het niet alleen over de plek waar je leeft maar ook je geestland, je hoofd, je denken en je spreken waar uit je handelingen dan weer volgen. Wie poept in z'n eigen hoofd, negatief denkt, komt de consequenties van zijn denken tegen in de wereld om hem heen, de mensen die hij, zij tegen komt. Jij bent een mede schepper van de wereld, maatschappij waar je in leeft, deelnemen of op de zijlijn staan.........hebben allebei een effect op wat er in die maatschappij om jou heen gebeurt. Alles wat jij doet heeft niet alleen effect op jou maar ook op alle mensen die je tegen komt. Niets is weg te stoppen, niets valt te verbergen, wij zijn geen samoerai of zen monniken die alles kunnen transformeren in ander gedrag, in mimiek, houding, beweging en natuurlijk het energie veld is alles te lezen en daar in zitten alle positieve en negatieve boodschappen die een mens uitdraagt. We zijn altijd informatie aan het uitwisselen, zelfs als we niet praten, als we niet bewegen, we sturen altijd informatie de wereld in, of we dat nou willen of niet.
Het is daarom van belang te kiezen voor het juiste denken, spreken en handelen, door die discipline verander je jouw energie, transformeer je jouw energie. Al je dat punt bereikt hebt zullen mensen je anders tegemoet treden, zie je meer kansen, zie je meer mogelijkheden en is het makkelijker gelukkig of tevreden te kunnen zijn.
De realiteit.
Ik ben positief denken, spreken en handelen, zelfs al worden er problemen voorspeld, dan zie ik nog mogelijkheden om het te veranderen, zelfs uit de slechte situatie iets te halen. Maar wat in andermans hoofden of lichtveld speelt of hen door anderen wordt toegedicht daar ben ik, jij, niet schuldig aan.
Ik begin me steeds meer te ergeren aan de negativiteit die er heerst onder mensen, jaloezie, hebzucht, etc. en er wordt naar gehandeld. Ik vindt dat egomasker gerichte denken van mensen moeilijk, irritant. Ik geef iedereen altijd voordeel van de twijfel, zelfs als ik het lichtveld van de persoon in kwestie heb gelezen en beter hoor te weten geef ik ze nog die ruimte. Ik zou graag eens wat vaker positief verrast willen worden door een mens, dat komt jammer genoeg maar zelden voor. Waarom laten mensen zich zo mee slepen door hun gevoelens en gedachten. Ja, het is stom, dat is het juiste woord, stom omdat te denken. Vandaag weer zo'n gevalletje meegemaakt. Ik kan maar niet wennen aan het schizofrene gedrag van mensen, weten dat er op een bepaalde manier gehandeld kan worden en dan toch kiezen voor dat negatieve gedrag.
De symbiont.
Ik vraag me vaak af waarom onze maatschappij zich ontwikkeld zoals zij zich ontwikkeld. In de lichtwerkwereld wordt het gelinkt aan de systemen van een Atlantis en Mu/Lemurie, dat wel of niet bestaan heeft. We gaan er vanuit, mensen, dat alles zich logisch ontwikkeld, een lineair pad volgt.
Zou het mogelijk kunnen zijn dat de ontwikkeling van onze beschaving plaats vindt door de kennis die zich in onze symbiont bevind. Onze constante begeleider, het wezen dat rond ieder menselijk hoofd zweeft. Het wezen waar niemand over praat, die 'holy guardian angel', flyer, devi of dakini wordt genoemd op andere plekken in de wereld. Terwijl het een levend wezen is dat rond ons hoofd vliegt en ons gedurende ons leven begeleid. Dat wezen is onze antenne, net als ons lichaam - onze zintuigen- die alle informatie die wij kunnen verwerken opvangt en de wereld om ons heen vertaald. Door spiritueel werk kunnen we onze symbiont trainen om meer waar te kunnen nemen en niet alleen lineair te denken.
De symbiont komt ergens vandaan, heeft niet altijd op deze planeet geleefd, waarschijnlijk met meteorieten naar de aarde gekomen. De aankomst van deze wezens kan heel goed het begin van de menselijke beschaving zijn geweest, waren zij misschien de Annunaki van de sumeriers, de engelen uit de apocriefen van Enoch of de goden uit allerlei mythologieën. Het is opvallend dat alle mythologieën beginnen met de schepping door de goden, de goden die alles een naam geven, etc.
Ik heb maar een heilig boek gelezen dat de ontwikkeling van het wezens mens echt beschrijft, dat is de Popol Vuh. Hierin worden de ontwikkelingsfasen tot het ontstaan van de moderne mens beschreven. Na het ontstaan of wakker worden uit de dierlijke staat volgden we de weg die ons hoofd, de symbiont, aan gaf. En daar ontstond de beschaving.
Liefde en licht,
Daarvan is er namelijk nooit genoeg.
Antenne.
Ik liep van mijn werk adres terug naar huis en kreeg te horen, de 'wandelende antenne'. Dat klopt, ik nam het niet als een belediging, ik weet dat ik een super scherpe antenne ben en allerlei informatie uit de wereld kan vissen, waar dan ook, uit welke persoon dan ook, tegenwoordig ben ik er niet eens een foto meer voor nodig. Een foto was in het begin de start plek maar nu niet meer. Ik vermoed dat er veel anderen, Anderen, lichtwerkers dit ook zo ervaren.
Koffie is mijn soma.
Ik was thuis, lekker koffie slobberen, voor ik het door had had ik al weer drie cappuccino's verwerkt en zat ik wat te sudderen achter m'n computer. Bijkomen van m'n werk, afgelopen nacht de hele nacht wakker gelegen, kon niet slapen, en ja ik was redelijk 'pissed', dan bedoel ik kwaad, niet dronken. Maar m'n cliënt waar ik over waakte heeft er niets van gemerkt, ja, ik ben super professioneel in mijn werk.
Herinneringen.
Ik had al het idee dat er iets gaande was, er kwamen weer herinneringen boven, ideeën voor dit of nog komende hoofdstukken. Ik kreeg de analogie van Anton Gorodetsky uit de 'Nightwacth' trilogie weer voorgeschoteld, in kan mezelf in de Anton van het boek herkennen, en ook zijn manier van wennen aan de nieuwe ervaringen en het inpassen in het (tussen haakjes) 'gewone' leven. Mijn leven is nooit gewoon geweest. Toen moest ik er over zwijgen en nu dertig jaar later kan ik het eindelijk delen, al die dingen waar anderen en Anderen wat aan kunnen hebben. Ja, ik durf te stellen dat mijn ervaringen iets kunnen betekenen voor anderen en Anderen.
Ik had vanmiddag en gisteravond wat knalmomenten, ik laat het dan gewoon gaan, ik ben door jaren lange training gewend om die uitingen om te buigen tot iets functioneels, dat het meer zijn dan woede uitbarstingen. Het is een opbouwen van het innerlijk vuur, dat vuur kun je gebruiken voor allerlei activiteiten; met een partner, creatief bezig zijn, gamen, muziek maken, bepaalde intenties ideeën in de wereld los te laten(mijn PR, zeer onorthodox en zonder aan ziens des persoons), etc.
Beds are burning.
De titel zegt zo iets van, maak geen puinhoop waar je leeft want het zal jou en/of je kinderen, kleinkinderen raken. Of op z'n engels; 'Don't shit where you eat'. dan heb ik het niet alleen over de plek waar je leeft maar ook je geestland, je hoofd, je denken en je spreken waar uit je handelingen dan weer volgen. Wie poept in z'n eigen hoofd, negatief denkt, komt de consequenties van zijn denken tegen in de wereld om hem heen, de mensen die hij, zij tegen komt. Jij bent een mede schepper van de wereld, maatschappij waar je in leeft, deelnemen of op de zijlijn staan.........hebben allebei een effect op wat er in die maatschappij om jou heen gebeurt. Alles wat jij doet heeft niet alleen effect op jou maar ook op alle mensen die je tegen komt. Niets is weg te stoppen, niets valt te verbergen, wij zijn geen samoerai of zen monniken die alles kunnen transformeren in ander gedrag, in mimiek, houding, beweging en natuurlijk het energie veld is alles te lezen en daar in zitten alle positieve en negatieve boodschappen die een mens uitdraagt. We zijn altijd informatie aan het uitwisselen, zelfs als we niet praten, als we niet bewegen, we sturen altijd informatie de wereld in, of we dat nou willen of niet.
Het is daarom van belang te kiezen voor het juiste denken, spreken en handelen, door die discipline verander je jouw energie, transformeer je jouw energie. Al je dat punt bereikt hebt zullen mensen je anders tegemoet treden, zie je meer kansen, zie je meer mogelijkheden en is het makkelijker gelukkig of tevreden te kunnen zijn.
De realiteit.
Ik ben positief denken, spreken en handelen, zelfs al worden er problemen voorspeld, dan zie ik nog mogelijkheden om het te veranderen, zelfs uit de slechte situatie iets te halen. Maar wat in andermans hoofden of lichtveld speelt of hen door anderen wordt toegedicht daar ben ik, jij, niet schuldig aan.
Ik begin me steeds meer te ergeren aan de negativiteit die er heerst onder mensen, jaloezie, hebzucht, etc. en er wordt naar gehandeld. Ik vindt dat egomasker gerichte denken van mensen moeilijk, irritant. Ik geef iedereen altijd voordeel van de twijfel, zelfs als ik het lichtveld van de persoon in kwestie heb gelezen en beter hoor te weten geef ik ze nog die ruimte. Ik zou graag eens wat vaker positief verrast willen worden door een mens, dat komt jammer genoeg maar zelden voor. Waarom laten mensen zich zo mee slepen door hun gevoelens en gedachten. Ja, het is stom, dat is het juiste woord, stom omdat te denken. Vandaag weer zo'n gevalletje meegemaakt. Ik kan maar niet wennen aan het schizofrene gedrag van mensen, weten dat er op een bepaalde manier gehandeld kan worden en dan toch kiezen voor dat negatieve gedrag.
De symbiont.
Ik vraag me vaak af waarom onze maatschappij zich ontwikkeld zoals zij zich ontwikkeld. In de lichtwerkwereld wordt het gelinkt aan de systemen van een Atlantis en Mu/Lemurie, dat wel of niet bestaan heeft. We gaan er vanuit, mensen, dat alles zich logisch ontwikkeld, een lineair pad volgt.
Zou het mogelijk kunnen zijn dat de ontwikkeling van onze beschaving plaats vindt door de kennis die zich in onze symbiont bevind. Onze constante begeleider, het wezen dat rond ieder menselijk hoofd zweeft. Het wezen waar niemand over praat, die 'holy guardian angel', flyer, devi of dakini wordt genoemd op andere plekken in de wereld. Terwijl het een levend wezen is dat rond ons hoofd vliegt en ons gedurende ons leven begeleid. Dat wezen is onze antenne, net als ons lichaam - onze zintuigen- die alle informatie die wij kunnen verwerken opvangt en de wereld om ons heen vertaald. Door spiritueel werk kunnen we onze symbiont trainen om meer waar te kunnen nemen en niet alleen lineair te denken.
De symbiont komt ergens vandaan, heeft niet altijd op deze planeet geleefd, waarschijnlijk met meteorieten naar de aarde gekomen. De aankomst van deze wezens kan heel goed het begin van de menselijke beschaving zijn geweest, waren zij misschien de Annunaki van de sumeriers, de engelen uit de apocriefen van Enoch of de goden uit allerlei mythologieën. Het is opvallend dat alle mythologieën beginnen met de schepping door de goden, de goden die alles een naam geven, etc.
Ik heb maar een heilig boek gelezen dat de ontwikkeling van het wezens mens echt beschrijft, dat is de Popol Vuh. Hierin worden de ontwikkelingsfasen tot het ontstaan van de moderne mens beschreven. Na het ontstaan of wakker worden uit de dierlijke staat volgden we de weg die ons hoofd, de symbiont, aan gaf. En daar ontstond de beschaving.
Liefde en licht,
Daarvan is er namelijk nooit genoeg.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten