“Women want love to be a novel. Men, a short story.”
Daphne du Maurier
Update 3: Maart 2011; Saints and sinner, album, Whitesnake/David Coverdale
Deze maand eindelijk weer wat tijd voor creatief werk, heb de planning gekregen van deze maand. Veel producten, projecten in de beginfase. Veel foto's gemaakt en enkele ideeën over de uitwerking daar van.
Polariteiten.
Saints and sinners, geweldige plaat van Whitesnake, vooral door de stem van David Coverdale. De polariteiten van het zijn, de strijd tussen perfectie en leefbaarheid, het juiste doen en je eigen integriteit als individu.
je wilt goed je best doen en je wilt niet opbranden, die les heb ik tien jaar geleden inde zorg al geleerd.
Soms vergeet je dat je met mensen werkt, vol met emoties en gedachten, allerlei blokkades, remmingen en overlevingsstrategieën. Dan denk je, is er iemand werkelijk normaal, nee, iedereen heeft wel een programma lopen waardoor ze zich zelf voor de voeten lopen.
Dan wordt de vraag waarom zou je spiritueel werk doen als je daarna gewoon weer kan vervallen in het mens-zijn, je dus net zo idioot gedragen als de mensen om je heen. Iets om over na te denken.
Verlichting, waarom !?.
Dan denk ik weer aan de spreuk van Lynn V. Andrews; 'Jouw verlichting is het grootste cadeau aan de mensheid', maar die mensheid of het grootste gedeelte daarvan weet er niets van of kan het helemaal niets schelen.
Mijn ervaring is dat het licht dat ik, jij, geworden bent, wordt ons eerder kwalijk genomen dan dat het wordt gerespecteerd. Menselijk idioot gedrag wordt verwacht en geaccepteerd, het makkelijker op in te spelen, voedt weer de overlevingsstrategieën van anderen. Zo kunnen we er weer een paar duizend jaar tegen aan.
Lees nog even mijn voorspellingen voor de komende twintig jaar in mijn vorige hoofdstukken en probeer ze te onthouden.
Bijen en rozen.
De wielen van de tijd draaien en allerlei informatie valt op z'n plek. Als kind, prepuber dacht ik spannende boeken te lezen, maar dat was de geschiedenis van de koude oorlog en al de verschillende veiligheidsdiensten en hoe ze om gingen met mensen, bevolkingsgroepen en landen. Terwijl ik die boeken zat te lezen keek ik door het multidimensionale raampje in tijd en ruimte, het verleden dus en zag allerlei mensen. De meeste mensen die ik zag waren toen al tien, twintig, dertig, veertig, vijftig jaar dood en toch door mijn raampje, dankje symbiont, keek ik realtime naar die mensen.
Ik leerde van die mensen dat de spionnenmeesters vaak bloemen kweekten of bijen hielden, niet omdat ze daar nou zo van hielden maar omdat het werk rond die hobby precies leek op mensengedrag en dat van bevolkingsgroepen en landen.
Tegenwoordig is het anders, de spionnenmeesters van tegenwoordig zijn anders, het zijn schakers en wiskundigen geworden, alles is een spel en alles wordt tot een abstractie en daar wordt naar gehandeld.
Ik heb aan beide werelden mogen ruiken door al de mensen die ik in de afgelopen twintig jaar heb mogen ontmoeten en al de boeken die las als kind. Had ik aan de goede kant van het land gewoond, in de juiste stad, met de juiste mensen was omgegaan had ik ook in die wereld geleefd en zouden deze woorden en deze hoofdstukken nooit geschreven zijn.
Laten we eens terug kijken op die tijd na de tweede wereldoorlog. Zogenaamd werd de wereld verdeeld tussen twee zogenaamde wreld machten, die macht hebben we die landen gegeven. De spanning die hierdoor ontstond zorgde ervoor dat aan beide kanten van de muur gewerkt kon worden aan allerlei ontwikkelingen, de spanning inspireerde die ontwikkelingen. De politieke filosofieën werden dus alleen maar gebruikt om mensen in een bepaalde richting te dwingen en politieke partijen werden toegestaan en opgericht om allerlei mensen in de westerse samenlevingen in de gaten te kunnen houden.
Dit laatste principe wordt nog steeds gebruikt in allerlei westerse maatschappijen, geef mensen de ruimte hun eigen politieke bewegingen op te richten en ziet men duidelijker waar die mensen en groepen mee bezig zijn.
Ziel hebben.
Een ziel hebben betekend voor bepaalde mensen een missie hebben, iets waar je je tijd mee verdoet omdat iedere mens z'n tijd ergens mee verdoet. Is het voor die mensen niet duidelijk waar jij je mee bezighoudt, heb je volgens hen geen ziel.
Bij de meeste mensen is het direct duidelijk wat hun doel is, waar ze zich mee bezighouden en wat hun doelen zijn zijn. Voor de meeste mensen is dit onduidelijk omdat zij niet geleerd hebben om mensen te lezen.
Weten.
Het moeilijkste van het lichtpad is veel te weten van mensen, landen, organisaties, enkel door naar een plaatje te kijken, de naam van een land of organisatie te lezen en alle informatie laat zich direct zien. Alle intenties worden direct duidelijk, alles en iedereen staat naakt voor je en je weet direct waar iets toe zal leiden. Nu mijn persoonlijke licht een steeds hogere vibratie aanneemt en mijn bubbel steeds groter wordt, begint het bij Anderen en de mensen ook te dagen dat ik hier ben, dat ik alles zie en doorzie. Af en toe kijk ik even hoe groot mijn bubbel is, de ene keer een meter of twintig, dertig en de andere keer een kilometer of twee, drie, die de hele gemeente W = V = O omvat. Ik verwacht dat die bubbel in de komende jaren nog groter gaat worden, ik heb nog maar een kwart van m'n leven geleefd dus ik denk uit eindelijk een bubbel te hebben die de zon en maan ook omsluit. dat is een idee dat me erg aanspreekt.
De staat van onze biodome.
De aarde gaat lekker z'n gangetje, draait z'n ronde, haar ronde, de seizoenen doen hun werk en de mens leeft zijn leven alsof er niets aan de hand is en de wereld zal blijven zoals die is. Op een miljoen wetenschappers na die allerlei informatie verwerken over de meteorologische gebeurtenissen, tektonische gebeurtenissen, biologische gebeurtenissen, virologische gebeurtenissen, technologische gebeurtenissen en dan zijn er nog een paar miljoen lichtwerkers en zogenaamde inheemse volkeren die zien en aanvoelen dat er iets opkomst is.
Er is feitelijk bewijs dat er insecten soorten en verschillende diersoorten langzaam aan het uitsterven zijn en ik denk dat het tijd is dat er van alle diersoorten op aarde DNA verzameld word, dat er een DNA-ark wordt samengesteld.
Het is namelijk totaal onduidelijk wat er gaat gebeuren na 2012, het enige dat duidelijk is dat er iets te gebeuren staat wat de mens met zijn kleine safe-in-de-box hoofdje niet kan en zou durven begrijpen. safe-in-de-box is het lineaire menselijk denken, kortzichtig en op het ikje gericht. De mens richt zich op de regeringsinstituten en bedrijven die nog onmachtiger zijn zij zelf, te groot om veranderingen aan te kunnen en te kunnen opvangen.
Event horizon.
"In general relativity, an event horizon is a boundary in spacetime beyond which events cannot affect an outside observer. In layman's terms it is defined as "the point of no return" i.e. the point at which the gravitational pull becomes so great as to make escape impossible. The most common case of an event horizon is that surrounding a black hole. Light emitted from beyond the horizon can never reach the observer. Likewise, any object approaching the horizon from the observer's side appears to slow down and never quite pass through the horizon, with its image becoming more and more redshifted as time elapses. The traveling object, however, experiences no strange effects and does, in fact, pass through the horizon in a finite amount of proper time." (wikipedia)
Ik wilde deze update eindelijk eens afsluiten, ben al drie keer wezen schrijven aan dit hoofdstuk van het boek; 'Bouwen van een magisch huis'.
Vandaag ging het denken moeilijk, het is een dag van versnelling, energieën van versnelling die ons klaarmaken voor het ingaan van het nieuwe tijdperk dat er aan komt. De mens wil altijd graag nieuwe tijdperken inluiden maar de kosmos, de natuur trekt zijn eigen plan, heeft zijn eigen ritme, dat de mens met veel kracht uit zijn leven heeft gebannen. De achtergronden heb ik al beschreven in andere hoofdstukken.
Door synchroniciteit kom ik nu op het idee dat wat wij nu mee maken een soort van mentaal aangetrokken worden door een zwartgat, de drempel van het nieuwe tijdperk. Iedere gebeurtenis kondigt zich aan op een of andere manier, ik noem het een schaduw die zich achteruit werpt en dus aankondigt. Het is een energie die allerlei emoties (angst, woede, verdriet, psychische problemen, fysieke problemen) in mensen los kan maken omdat die energie niet omgezet kunnen worden in herkenbare gedachten. Zo zouden we kunnen zeggen dat de angst die onder veel mensen leeft en aanwezig is bij grote groepen tot allerlei gedrag kan leiden tot positief gedrag (Lichtwerk) dat mensen in beweging brengt of negatief gedrag (fundamentalisme) dat mensen in beweging brengt.
Er zijn theorieën die de versnelling van de ontwikkelingen in de 20e eeuw en nu in de begin jaren van de 21e eeuw juist in gang gezet zijn door de nabijheid van de drempel van het nieuwe kosmologische tijdperk dat er aan zit te komen. Kort gezegd is de kosmos rond ons kleine planeetje ook in beweging en we hebben een ronde gemaakt van zo'n 35000 of 36000 jaar die in de komende 24 maanden afgesloten zal worden. De aanwezigheid van onze planeet heeft een bepaald effect op al het leven op onze planeet. Ik zou het ook kleiner kunnen bekeijken en de dan bestaat die cyclus alleen op aarde en hebben we een aardse cyclus doorgemaakt waardoor we weer allerlei gebeurtenissen zullen mee maken die bij de plaats in de grote ronde hoort. De Maya-cyclus schijnt een theorie te zijn die de ontwikkelingen en gebeurtenissen het meest juist beschrijft.
De dood en rouw.
vandaag ben ik twee keer geconfronteerd met de dood, de eerste was een aankondiging en de tweede was of is de proloog van een sterfgeval. Ik begin met het de tweede case-study.
De rouw is een moeilijke periode voor iedereen die er mee geconfronteerd wordt. Het accepteren van het verlies en het een plaats geven in je leven als je het hebt mee gemaakt. Hoe dichter iemand bij de overledene staat des te meer een persoon te verwerken heeft. De ene persoon verwerkt alles vanbinnen en de ander projecteert zijn of haar gevoelens op de wereld om hen heen. familie en vrienden accepteren dit rouwproces, hoe heftig die gevoelens ook kunnen zijn, de rouwer heeft een periode lang krediet tot dat het moment bereikt wordt dat het rouwproces te lang geduurd heeft en pathologische trekjes begint te vertonen. De persoon laat dan symptomen zien van depressiviteit met soms zelfdestructieve kanten. Door het verlies van de ander kan iemand de zin van zijn of haar eigen leven gaan betwijfelen of dat men in de rouw blijft hangen omdat men gewend is aan de sfeer van de rouw, het patroon van de rouw. Zoals ik in andere hoofdstukken heb beschreven blijft iemand makkelijk hangen in een proces of patroon waar aan heftige emoties verbonden zijn. Door de heftige of zware emotie wordt er een soort diepe groef gemaakt waar iemand makkelijk in blijft hangen als er geen zaken zijn die hem of haar iets te doen geven, weer de zin geven door te gaan. Vaak is dit het opruimen van de zaken van de overledene om het rouwproces af te sluiten of een activiteit te ondernemen die helpt om het rouwproces af te sluiten. Deze activiteit heeft vaak ook te maken met de overledene, het kan een schilderij zijn, een bezoek aan een bepaalde plek, een gedicht dat bedoeld is om ritueel afscheid te nemen van het rouwproces en verder te kunnen met zijn of haar leven.
Case-study nummer 1 is gericht op iets anders, een idee of gedachten die ik al een aantal jaren opvang onder ouderen. Namelijk dat men het eigenlijk zat is, moe is, fysieke en geestelijk moe is en ondanks familie en vrienden afscheid zouden willen nemen van het leven. In andere gevallen besluit men met familie af te spreken dat men de aftakeling, geestelijk en fysiek voor wil zijn en zelf het moment van sterven wil kiezen en waardig uit het leven te kunnen en mogen stappen.
Vandaag kreeg ik door dat dit in de nabije toekomst veelvuldiger naar voren zal komen, dat ouderen uit het leven willen en zullen stappen, met of zonder hulp van een arts. In Nederland zijn er allerlei wettelijke kaders opgesteld om vrijwillige levensbeëindiging veilig en juist te kunnen uitvoeren. Dit om onzuivere redenen van levensbeëindiging te voorkomen.
Ik heb dit bij mijn eigen oma meegemaakt, ze had darmkanker en op een gegeven moment wist ze dat dat ze de strijd verloren had en gaf zelf aan dat ze dit graag wilde stoppen. In gesprek met artsen werd toen duidelijk gemaakt dat ze niet verder wilde met de pijn en naar dat einde wat haar wachtte. er volgde een aantal gesprekken met artsen en toen werd besloten de levensbeëindiging toe te staan. Zij sliep in omgeven met familie en onder begeleiding van twee artsen. De fase voor de vrijwillige levensbeëindiging is vooral moeilijk voor familieleden en vrienden omdat zij de persoon in kwestie eigenlijk niet willen laten gaan. Het is een soort van egoïsme, de persoon vast te willen blijven houden ondanks het weten van de pijn of aftakeling die het bewuste familie bedreigt. Wij, mensen of Anderen, vinden het altijd moeilijk iemand los te laten omdat die persoon door zijn of haar aanwezigheid een bepaalde plaats in het leven heeft ingenomen en het is moeilijk te weten, te erkennen en te accepteren dat die plaats niet meer door die persoon ingenomen wordt dat er alleen nog maar herinneringen zullen zijn. Daarna volgt het rouwproces dat ik bij casestudy 1 heb beschreven.
Nou heb ik goed gemaakt wat ik de afgelopen dagen wilde doen, iets zinnigs schrijven, maar ik kon de juiste woorden of de thema's niet vinden. Maar als ik even niet terugkijk, doe ik altijd, niet terug kijken op de woorden die ik heb geschreven, dan ben ik zeer tevreden. De voorzienigheid heeft me die thema's gegeven die op dit moment van belang zijn voor de wereld om me heen.
Liefde en licht,
daarvan is er namelijk nooit genoeg.
Polariteiten.
Saints and sinners, geweldige plaat van Whitesnake, vooral door de stem van David Coverdale. De polariteiten van het zijn, de strijd tussen perfectie en leefbaarheid, het juiste doen en je eigen integriteit als individu.
je wilt goed je best doen en je wilt niet opbranden, die les heb ik tien jaar geleden inde zorg al geleerd.
Soms vergeet je dat je met mensen werkt, vol met emoties en gedachten, allerlei blokkades, remmingen en overlevingsstrategieën. Dan denk je, is er iemand werkelijk normaal, nee, iedereen heeft wel een programma lopen waardoor ze zich zelf voor de voeten lopen.
Dan wordt de vraag waarom zou je spiritueel werk doen als je daarna gewoon weer kan vervallen in het mens-zijn, je dus net zo idioot gedragen als de mensen om je heen. Iets om over na te denken.
Verlichting, waarom !?.
Dan denk ik weer aan de spreuk van Lynn V. Andrews; 'Jouw verlichting is het grootste cadeau aan de mensheid', maar die mensheid of het grootste gedeelte daarvan weet er niets van of kan het helemaal niets schelen.
Mijn ervaring is dat het licht dat ik, jij, geworden bent, wordt ons eerder kwalijk genomen dan dat het wordt gerespecteerd. Menselijk idioot gedrag wordt verwacht en geaccepteerd, het makkelijker op in te spelen, voedt weer de overlevingsstrategieën van anderen. Zo kunnen we er weer een paar duizend jaar tegen aan.
Lees nog even mijn voorspellingen voor de komende twintig jaar in mijn vorige hoofdstukken en probeer ze te onthouden.
Bijen en rozen.
De wielen van de tijd draaien en allerlei informatie valt op z'n plek. Als kind, prepuber dacht ik spannende boeken te lezen, maar dat was de geschiedenis van de koude oorlog en al de verschillende veiligheidsdiensten en hoe ze om gingen met mensen, bevolkingsgroepen en landen. Terwijl ik die boeken zat te lezen keek ik door het multidimensionale raampje in tijd en ruimte, het verleden dus en zag allerlei mensen. De meeste mensen die ik zag waren toen al tien, twintig, dertig, veertig, vijftig jaar dood en toch door mijn raampje, dankje symbiont, keek ik realtime naar die mensen.
Ik leerde van die mensen dat de spionnenmeesters vaak bloemen kweekten of bijen hielden, niet omdat ze daar nou zo van hielden maar omdat het werk rond die hobby precies leek op mensengedrag en dat van bevolkingsgroepen en landen.
Tegenwoordig is het anders, de spionnenmeesters van tegenwoordig zijn anders, het zijn schakers en wiskundigen geworden, alles is een spel en alles wordt tot een abstractie en daar wordt naar gehandeld.
Ik heb aan beide werelden mogen ruiken door al de mensen die ik in de afgelopen twintig jaar heb mogen ontmoeten en al de boeken die las als kind. Had ik aan de goede kant van het land gewoond, in de juiste stad, met de juiste mensen was omgegaan had ik ook in die wereld geleefd en zouden deze woorden en deze hoofdstukken nooit geschreven zijn.
Laten we eens terug kijken op die tijd na de tweede wereldoorlog. Zogenaamd werd de wereld verdeeld tussen twee zogenaamde wreld machten, die macht hebben we die landen gegeven. De spanning die hierdoor ontstond zorgde ervoor dat aan beide kanten van de muur gewerkt kon worden aan allerlei ontwikkelingen, de spanning inspireerde die ontwikkelingen. De politieke filosofieën werden dus alleen maar gebruikt om mensen in een bepaalde richting te dwingen en politieke partijen werden toegestaan en opgericht om allerlei mensen in de westerse samenlevingen in de gaten te kunnen houden.
Dit laatste principe wordt nog steeds gebruikt in allerlei westerse maatschappijen, geef mensen de ruimte hun eigen politieke bewegingen op te richten en ziet men duidelijker waar die mensen en groepen mee bezig zijn.
Ziel hebben.
Een ziel hebben betekend voor bepaalde mensen een missie hebben, iets waar je je tijd mee verdoet omdat iedere mens z'n tijd ergens mee verdoet. Is het voor die mensen niet duidelijk waar jij je mee bezighoudt, heb je volgens hen geen ziel.
Bij de meeste mensen is het direct duidelijk wat hun doel is, waar ze zich mee bezighouden en wat hun doelen zijn zijn. Voor de meeste mensen is dit onduidelijk omdat zij niet geleerd hebben om mensen te lezen.
Weten.
Het moeilijkste van het lichtpad is veel te weten van mensen, landen, organisaties, enkel door naar een plaatje te kijken, de naam van een land of organisatie te lezen en alle informatie laat zich direct zien. Alle intenties worden direct duidelijk, alles en iedereen staat naakt voor je en je weet direct waar iets toe zal leiden. Nu mijn persoonlijke licht een steeds hogere vibratie aanneemt en mijn bubbel steeds groter wordt, begint het bij Anderen en de mensen ook te dagen dat ik hier ben, dat ik alles zie en doorzie. Af en toe kijk ik even hoe groot mijn bubbel is, de ene keer een meter of twintig, dertig en de andere keer een kilometer of twee, drie, die de hele gemeente W = V = O omvat. Ik verwacht dat die bubbel in de komende jaren nog groter gaat worden, ik heb nog maar een kwart van m'n leven geleefd dus ik denk uit eindelijk een bubbel te hebben die de zon en maan ook omsluit. dat is een idee dat me erg aanspreekt.
De staat van onze biodome.
De aarde gaat lekker z'n gangetje, draait z'n ronde, haar ronde, de seizoenen doen hun werk en de mens leeft zijn leven alsof er niets aan de hand is en de wereld zal blijven zoals die is. Op een miljoen wetenschappers na die allerlei informatie verwerken over de meteorologische gebeurtenissen, tektonische gebeurtenissen, biologische gebeurtenissen, virologische gebeurtenissen, technologische gebeurtenissen en dan zijn er nog een paar miljoen lichtwerkers en zogenaamde inheemse volkeren die zien en aanvoelen dat er iets opkomst is.
Er is feitelijk bewijs dat er insecten soorten en verschillende diersoorten langzaam aan het uitsterven zijn en ik denk dat het tijd is dat er van alle diersoorten op aarde DNA verzameld word, dat er een DNA-ark wordt samengesteld.
Het is namelijk totaal onduidelijk wat er gaat gebeuren na 2012, het enige dat duidelijk is dat er iets te gebeuren staat wat de mens met zijn kleine safe-in-de-box hoofdje niet kan en zou durven begrijpen. safe-in-de-box is het lineaire menselijk denken, kortzichtig en op het ikje gericht. De mens richt zich op de regeringsinstituten en bedrijven die nog onmachtiger zijn zij zelf, te groot om veranderingen aan te kunnen en te kunnen opvangen.
Event horizon.
"In general relativity, an event horizon is a boundary in spacetime beyond which events cannot affect an outside observer. In layman's terms it is defined as "the point of no return" i.e. the point at which the gravitational pull becomes so great as to make escape impossible. The most common case of an event horizon is that surrounding a black hole. Light emitted from beyond the horizon can never reach the observer. Likewise, any object approaching the horizon from the observer's side appears to slow down and never quite pass through the horizon, with its image becoming more and more redshifted as time elapses. The traveling object, however, experiences no strange effects and does, in fact, pass through the horizon in a finite amount of proper time." (wikipedia)
Ik wilde deze update eindelijk eens afsluiten, ben al drie keer wezen schrijven aan dit hoofdstuk van het boek; 'Bouwen van een magisch huis'.
Vandaag ging het denken moeilijk, het is een dag van versnelling, energieën van versnelling die ons klaarmaken voor het ingaan van het nieuwe tijdperk dat er aan komt. De mens wil altijd graag nieuwe tijdperken inluiden maar de kosmos, de natuur trekt zijn eigen plan, heeft zijn eigen ritme, dat de mens met veel kracht uit zijn leven heeft gebannen. De achtergronden heb ik al beschreven in andere hoofdstukken.
Door synchroniciteit kom ik nu op het idee dat wat wij nu mee maken een soort van mentaal aangetrokken worden door een zwartgat, de drempel van het nieuwe tijdperk. Iedere gebeurtenis kondigt zich aan op een of andere manier, ik noem het een schaduw die zich achteruit werpt en dus aankondigt. Het is een energie die allerlei emoties (angst, woede, verdriet, psychische problemen, fysieke problemen) in mensen los kan maken omdat die energie niet omgezet kunnen worden in herkenbare gedachten. Zo zouden we kunnen zeggen dat de angst die onder veel mensen leeft en aanwezig is bij grote groepen tot allerlei gedrag kan leiden tot positief gedrag (Lichtwerk) dat mensen in beweging brengt of negatief gedrag (fundamentalisme) dat mensen in beweging brengt.
Er zijn theorieën die de versnelling van de ontwikkelingen in de 20e eeuw en nu in de begin jaren van de 21e eeuw juist in gang gezet zijn door de nabijheid van de drempel van het nieuwe kosmologische tijdperk dat er aan zit te komen. Kort gezegd is de kosmos rond ons kleine planeetje ook in beweging en we hebben een ronde gemaakt van zo'n 35000 of 36000 jaar die in de komende 24 maanden afgesloten zal worden. De aanwezigheid van onze planeet heeft een bepaald effect op al het leven op onze planeet. Ik zou het ook kleiner kunnen bekeijken en de dan bestaat die cyclus alleen op aarde en hebben we een aardse cyclus doorgemaakt waardoor we weer allerlei gebeurtenissen zullen mee maken die bij de plaats in de grote ronde hoort. De Maya-cyclus schijnt een theorie te zijn die de ontwikkelingen en gebeurtenissen het meest juist beschrijft.
De dood en rouw.
vandaag ben ik twee keer geconfronteerd met de dood, de eerste was een aankondiging en de tweede was of is de proloog van een sterfgeval. Ik begin met het de tweede case-study.
De rouw is een moeilijke periode voor iedereen die er mee geconfronteerd wordt. Het accepteren van het verlies en het een plaats geven in je leven als je het hebt mee gemaakt. Hoe dichter iemand bij de overledene staat des te meer een persoon te verwerken heeft. De ene persoon verwerkt alles vanbinnen en de ander projecteert zijn of haar gevoelens op de wereld om hen heen. familie en vrienden accepteren dit rouwproces, hoe heftig die gevoelens ook kunnen zijn, de rouwer heeft een periode lang krediet tot dat het moment bereikt wordt dat het rouwproces te lang geduurd heeft en pathologische trekjes begint te vertonen. De persoon laat dan symptomen zien van depressiviteit met soms zelfdestructieve kanten. Door het verlies van de ander kan iemand de zin van zijn of haar eigen leven gaan betwijfelen of dat men in de rouw blijft hangen omdat men gewend is aan de sfeer van de rouw, het patroon van de rouw. Zoals ik in andere hoofdstukken heb beschreven blijft iemand makkelijk hangen in een proces of patroon waar aan heftige emoties verbonden zijn. Door de heftige of zware emotie wordt er een soort diepe groef gemaakt waar iemand makkelijk in blijft hangen als er geen zaken zijn die hem of haar iets te doen geven, weer de zin geven door te gaan. Vaak is dit het opruimen van de zaken van de overledene om het rouwproces af te sluiten of een activiteit te ondernemen die helpt om het rouwproces af te sluiten. Deze activiteit heeft vaak ook te maken met de overledene, het kan een schilderij zijn, een bezoek aan een bepaalde plek, een gedicht dat bedoeld is om ritueel afscheid te nemen van het rouwproces en verder te kunnen met zijn of haar leven.
Case-study nummer 1 is gericht op iets anders, een idee of gedachten die ik al een aantal jaren opvang onder ouderen. Namelijk dat men het eigenlijk zat is, moe is, fysieke en geestelijk moe is en ondanks familie en vrienden afscheid zouden willen nemen van het leven. In andere gevallen besluit men met familie af te spreken dat men de aftakeling, geestelijk en fysiek voor wil zijn en zelf het moment van sterven wil kiezen en waardig uit het leven te kunnen en mogen stappen.
Vandaag kreeg ik door dat dit in de nabije toekomst veelvuldiger naar voren zal komen, dat ouderen uit het leven willen en zullen stappen, met of zonder hulp van een arts. In Nederland zijn er allerlei wettelijke kaders opgesteld om vrijwillige levensbeëindiging veilig en juist te kunnen uitvoeren. Dit om onzuivere redenen van levensbeëindiging te voorkomen.
Ik heb dit bij mijn eigen oma meegemaakt, ze had darmkanker en op een gegeven moment wist ze dat dat ze de strijd verloren had en gaf zelf aan dat ze dit graag wilde stoppen. In gesprek met artsen werd toen duidelijk gemaakt dat ze niet verder wilde met de pijn en naar dat einde wat haar wachtte. er volgde een aantal gesprekken met artsen en toen werd besloten de levensbeëindiging toe te staan. Zij sliep in omgeven met familie en onder begeleiding van twee artsen. De fase voor de vrijwillige levensbeëindiging is vooral moeilijk voor familieleden en vrienden omdat zij de persoon in kwestie eigenlijk niet willen laten gaan. Het is een soort van egoïsme, de persoon vast te willen blijven houden ondanks het weten van de pijn of aftakeling die het bewuste familie bedreigt. Wij, mensen of Anderen, vinden het altijd moeilijk iemand los te laten omdat die persoon door zijn of haar aanwezigheid een bepaalde plaats in het leven heeft ingenomen en het is moeilijk te weten, te erkennen en te accepteren dat die plaats niet meer door die persoon ingenomen wordt dat er alleen nog maar herinneringen zullen zijn. Daarna volgt het rouwproces dat ik bij casestudy 1 heb beschreven.
Nou heb ik goed gemaakt wat ik de afgelopen dagen wilde doen, iets zinnigs schrijven, maar ik kon de juiste woorden of de thema's niet vinden. Maar als ik even niet terugkijk, doe ik altijd, niet terug kijken op de woorden die ik heb geschreven, dan ben ik zeer tevreden. De voorzienigheid heeft me die thema's gegeven die op dit moment van belang zijn voor de wereld om me heen.
Liefde en licht,
daarvan is er namelijk nooit genoeg.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten