De deur gaat open en.........................
Hip, hip, hurray, het is 02-020-2011, ooit zo veel tweeën op een rij gezien, de poort gaat open, uit de bron, de centrale zon in ons zonnestelsel komt allemaal energie en het stroomt ons heelal in , raakt alles op zijn pad, laat alles op zijn pad op, laat oude gedachten en herinneringen die zijn blijven hangen vervluchtigen, bevrijdt al die wezens van de oude programmeringen.
Wie ben ik !? (Who am i, 1998, film met Jacky Chan)
Als we geboren worden weten we wie we zijn, een naam zijn we niet echt nodig, allerlei talenten zijn nog aanwezig. Door de goede zorg van ouders, familie en continue aanwezigheid van die menseen en het aanwezig zijn op een bepaalde plek nemen we de programmering op van die mensen.
De komende minimaal 70 jaar zijn we dan bezig te leren leven met de programmering die aan ons is opgelegd.
Die mensen om ons heen, familie vrienden en de plaats waar we wonen leggen ons een manier van leven op, leggen ons een persoonlijkheid op. Hij/zij is net als z'n vader/moeder en dat dat wordt vaak herhaald, op school mag je nog meer programmeringen opnemen van mensen die ook niet weten wat ze een kind aan doen. Onder het mom van onderwijs geven wordt het kind gehersenspoeld om braaf mee te spelen in de maatschappij.
Wraak der Gevallenen. (Revenge of the Fallen, 2009, film met Shia Lebeouf) Prachtige titel niet !?, klinkt wat zwaar op de hand, maar is illustratief bedoeld.
In de puberteit, adolescentie jaren is het 'ik' al goed gevormd, het masker is gedeeltelijk klaar, ouders en familie hebben jaren lang op je in kunnen hameren hoe je bent en je bent het gaan geloven. Dan gaat er iets wringen, het voelt niet goed, je voelt je geroepen uit te zoeken wie of wat je echt bent, wat jij leuk vindt en waar jij werkelijk van houdt omdat je diep van binnen wel voelt/weet dat je niet een kopie van je ouders bent. De een krijgt alle mogelijkheden van z'n ouders om zich te ontwikkelen, de ander heeft dat niet en zoekt de provocatie door deel te worden van alternatieve leefwijzen, groepen, subgroepen, als ze daar door hun school al niet mee in aanraking waren gekomen.
The Fallen gedefinieerd.
De gevallenen in de titel zijn de jongeren die het proces van zelf-identificatie ondergaan. Voor een enkeling zal dit niet veel problemen opleveren omdat ze in een voedende en steunende omgeving zijn opgegroeid. Zij zullen zich niet zo gauw geneigd voelen te rebelleren tegen de ouders om zich zelf te kunnen definiëren.
De tweede groep zijn de werkelijke rebellen, zij zullen kleding, make-up, muziek en andere cultuur uitingen gebruiken om zich af te zetten tegen hun ouders of de wereld van hun ouders. Door de rebellie leren ze zich zelf kennen, door een andere leefwijze te volgen wordt er aanspraak gemaakt op de interne mogelijkheden van de jongere waardoor het zich zelf beter leert kennen, z'n grenzen gaat vinden (mentaal, psychisch en fysiek). Op sommige ouders kan het over komen dat de jongere wraak op ze neemt voor de manier waarop ze opgevoed zijn.
Karma NU ! (Instant karma !, 1970, lied van John Lennon)
Religie en spiritualiteit zijn ethische en morele ankers voor veel mensen in deze maatschappij. Daarnaast geven ze de mens een kosmologie, een verhaal van wording van de wereld die hen een veilig gevoel geeft.
dat de mens de hogere machten kan aanroepen als hulp in hun levens.
De beginsituatie is dat de mens zijn Ego-masker ophoudt en leeft volgens de programmering die hem/haar is opgelegd.
De volgende stap kan zijn dat de persoon er voor kiest voorbij het Ego-masker te gaan, bewust te worden van al zijn kanten als bewustzijns wezen en bewust te worden van de onderbewuste wereld en de supra-bewuste wereld. De laatste twee hebben een groot effect op de mens, de mens is vooral bezig met alles wat zich in zijn Ego-masker afspeelt, alles dat hij/zij weet of denkt te weten dat hij/zij tot een bepaald persoon maakt.
Het werkelijke religieuze of spirituele werk is de begrenzingen van het Ego-masker te breken/doorbreken en van de volledige potentie van zijn/haar wezen te kunnen benutten.
Iedere mens heeft dit in zich, kan zich veder ontwikkelen als hij/zij dit leert, men hoeft er geen hoog IQ (Intelligentie Quotiënt) voor te hebben. Het enige dat men nodig is een groot doorzettingsvermogen en een leraar of leraren die niets opleggen. Het doorzettingsvermogen hebben de meeste mensen, maar leraren die niets opleggen of niet verstrengelt zijn in hun eigen verhaal (Persoonlijkheidscult) zijn dunner gezaaid. Deze leraren kunnen de ontwikkeling van een zoeker verstoren of juist bemoeilijken omdat ze nog te zeer verwikkeld zijn in een verhaal waardoor ze geen goede leraar kunnen zijn voor hen die zich bij hen aandienen.
I[bk(kleine ik), mijzelf] en Ik(grote Ik).[/b] (Me, myself and i, 1989, lied van Dela Soul)
Ik ben zelf in die laatste situatie terecht gekomen, twee keer zelfs, een keer bij (Groep 1) Castaneda en Cleargreen en later bij Theun Mares en Wolfskeep(groep 2). De eerste groep liet me vooral vrij en gaf me alleen aanwijzingen als dat nodig was, dit kwam omdat groep 1 bezig was het oude verhaal achter te laten en ze hun leerlingen niet meer vast wilden leggen in het oude systeem. De tweede groep zat nog in het oude systeem en legde dit op aan de leerlingen die bij hen aanklopten. Een persoon, een leerling kan beschadigd worden als hij/zij in een bepaalde rol gedwongen wordt, de ontwikkeling van een leerling wordt belemmerd door hem of haar iets op te leggen dat niet bij die persoon past. Aan de ene kant zal de leerling dat doen wat er van hem haar gevraagd wordt, maar er zal altijd iets misgaan omdat de leerling onbewust/bewust in opstand komt tegen de opgelegde rol. Iemand in een rol dwingen waar hij/zij niet in past zal altijd problemen leiden, niet zozeer voor de bepaalde leerling maar voor diegene die de rol hebben opgelegd. Denk aan de beschrijving hierboven in 'Revenge of the Fallen'.
Iedereen denkt nu, kan je hem/haar dat kwalijk nemen !?, hij/zij heeft allerlei werk verricht voor de hele familie, mag je hun een fout kwalijk nemen !?
Ja, natuurlijk !, als de goed bedoelde instructies jouw leven tot een puinhoop hebben gemaakt kan je de leraar altijd ter verantwoording roepen.
Ik heb het talent iedereen naar het zelfde niveau te trekken, als iemand zich als autoriteit opstelt, laat ik zien dat hij/zij die positie in werkelijkheid niet heeft, dat ik naast hem/haar sta. Ik ben het gewend dat mensen zich op me verkijken, me in een positie of hoek plaatsen en me daar naar oordelen en/of veroordelen. Tien jaar geleden kon ik me daar nog erg over opwinden, ik vergat vaak dat de meeste mensen de wereld niet waarnamen/waarnemen zoals ik het doe.
Door de 'hulp' heb ik onnodig veel omwegen gemaakt en is mijn persoonlijke ontwikkeling stil blijven staan, enkel omdat ik anderen ben gaan helpen, ben ik ook in hun werelden terecht gekomen.
Ik heb me al die werelden(geestlanden) eigen gemaakt uit nieuwsgierigheid en geprobeerd te leven met al die extra bagage.
Die bagage, kosmologien en gereedschappen bleken niet het probleem te zijn, dat ik in een bepaalde rol gedwongen werd bleek het probleem te zijn en zorgde ervoor dat ik diegenen die mij in die rol gedwongen hadden het leven erg zwaar maakte.
Het standaard proces is dan dat anderen die de leraar op een voetstuk hebben gezet zich er ook mee gaan bemoeien en het verhaal nog ingewikkelder, interessanter gaan maken.
Dit laatste betekend strijd, het is niet toegestaan de leraar iets kwalijk te nemen, alles wordt in een dogmatisch sausje terug geketst en jij, ik, zit met de brokken.
Hoewel, ik zat niet met brokken, mijn ontwikkeling was tegen gehouden omdat ik anderen ben gaan helpen en omdat ik nieuwsgierig was.
Een interessant onderdeel van de leer is dat iedereen zijn schulden afbetaald, dat diensten die verleend zijn vergoed worden door de betreffende persoon, personen en daar kan ik me nu op beroepen en beroep ik me nu ook op.
Een derde groep die het leven interessant maakt, zijn buitenstaanders, die zich geïntimideerd voelen door energieën en die hun mentale en psychische huishouding niet op orde hebben. Deze groep bestaat vooral uit mensen die het dan grappig vinden om onzin je kant op te sturen en hun mentale problemen op de schouders schuiven. In het begin ben je daar niet zo bewust van, enkel omdat je niet kan of wilt voorstellen dat mensen zo 'kwaadaardig' zullen zijn. Ik gebruik het woord 'kwaadaardig' omdat het wel passend is in deze situatie. Dit soort gestook ben ik zo langzamerhand gewend aan geraakt, het schijnt ook bij het spirituele spel te horen.
Zoals wij spirituele zoekers leren leven met de psychische en mentale onvolwassenheid van mensen, kunnen wij van anderen die wel met 1 been in deze wereld staan het zelfde verwachten. Deze verwachting wordt meestal niet waar gemaakt, de mens ziet eerder de fout in de ander/Ander dan te durven toegeven dat ze geraakt zijn door een hogere energie frequentie/vibratie waar door allerlei mentaal/psychisch afval is losgeschud in hun hoofd.
Dit leidt vaak tot agressie en intimidatie praktijken, zoals hierboven beschreven.
De tovenaars leerling. (The sorcerers apprentice, 2010, film met Nicholas Cage.)
Als kind was ik opgenomen in de tovenaarswereld, ik was me hier nooit bewust van, pas toen ik midden twintig was werd me dit bewust, toen ik de boeken van Castaneda had gelezen wist ik wie en wat mij al die jaren gevormd hadden.
Iedereen bleef er al die tijd van uit gaan dat ik de makkelijke meegaande persoon zou blijven die ik voorheen was, maar dat verdween toen ik het plaatje compleet had. Alleen de spelers hadden allemaal dat beeld van mij in hun hoofd en waren niet zo flexibel of vloeiend als ik dacht dat ze behoorden te zijn.
Er werd gevochten, ik vocht niet terug want ik heb een hekel aan magie en zeker aan strijdmagie en er werd veel gescholden en dat schelden spiegelde ik terug.
Ondertussen had ik veel andere leraren en Anderen getroffen en kreeg ik cadeautjes die me hielpen om me staande te houden in het strijdperk dat de dwingende partij (vaak groep 3) in het veld gebracht had.
Ondertussen was het bedrijf wat ik wild opzetten mislukt omdat ik constant aangevallen werd, veel geld ingestopt, allemaal weg en daar stond ik nu alleen, alleen nog mijn bloedfamilie waarop ik kon rekenen. Alle zogenaamde vrienden hadden me laten vallen, al m'n financiën opgegaan aan een bedrijf dat gesaboteerd werd door de strijd die ik moest leveren met voortmodderende anderen/Anderen. besloot ik een opleiding te volgen werd ik weer gesaboteerd en weer geld in een zwart gat gegooid.
Nu, m'n voeten in het zand gepoot, alleen nog vertrouwend op mezelf, leef ik m'n leven, lever ik niet al te veel inspanningen meer, als er maar genoeg geld is om van te leven vindt ik het best. Daarnaast dwing ik nu af dat de anderen/Anderen mij die diensten leveren die ik met plezier gratis heb aangeboden in de afgelopen twintig jaar.
Jarenlang heb ik mij schuldig gevoeld over mijn Anders-zijn, is me een schuldgevoel aangepraat, heb allerlei diensten geleverd en heeft men me laten vallen. Nu dwing ik al dat gene af dat ik nodig ben, alles om mijn doel, mijn eindstation te bereiken.
Dit is voor mij een vreemde positie om in te nemen, ik ben namelijk niet gewend om dingen af te dwingen, voorheen kwamen de dingen naar mij toe en ging alles van zelf, dat ben ik kwijt geraakt door anderen/Anderen te helpen.
Er is nu een gigantische lijst van schuldenaren die die hun schulden aan mij gaan afbetalen en mijn droom werkelijk gaan maken, het zal mij niets meer kosten, ik hoef geen cent meer in mijn bedrijf of producten te steken. Dat schijnt business-sense te zijn.
Ik had maar een plan verlichting en een spiritueel leven te leiden en dat schijn ik nu te moeten afdwingen om een leven te hebben. Ik ben de laatste tien jaar erg tevreden en gelukkig geweest met en over mijn leven, ondanks de strijd. Ik zal nu afdwingen dat ik dat weer terug krijg en de rest van mijn leven ook gelukkig en tevreden kan leven terwijl ik mijn droom verder leef.
Ik ben niet kwaad, ben niet teleurgesteld, want het heeft geen zin energie te stoppen in andermans problemen, zeker niet als ze het zelf niet willen zien.
Ik leef m'n leven, schrijf over m'n ervaringen, maak m'n kunstobjecten en laat los wat er gebeurt is. Het zijn mijn problemen niet, allemaal projecties en problemen van anderen/Anderen en hebben dus niets met mij te maken.
Er zijn maar weinig die mijn ervaringen delen, durven delen of kunnen delen. In dit land vallen soms slachtoffers, zijn er ook gewonden en gekwetste egootjes (ja, met kleine letters), maar de aanhouder wint in dit geval. Ik ben die aanhouder, laat me niet uit het veld slaan, niet letterlijk en niet figuurlijk, ik weet te veel, genoeg om me tegen iedereen in het veld staande te houden.
Door de 02-02-2011 komt de energie binnen, wast en weekt alle oude energieën los, laat dingen zien die vergeten waren of te diep in het bewustzijn lagen om gezien te kunnen worden. Men zal je zeggen alles los te laten, er niet over te denken, doe het dit keer maar wel, bekijk al die herinneringen, vraag je af waarom ze zo diep verborgen waren, waarom ze nu opduiken en ontdek wat die herinneringen betekenen, hoe ze jou gevormd en gestuurd hebben terwijl je hier niet bewust van was.
Ja het leven is fantastisch en heerlijk als je zintuigen hebt om waar te nemen, je zintuigen niet geblokkeerd worden door oud vuil, oude programma's en je leert te leven volgens jou eigen regels. Daarvoor is deze wereld namelijk gemaakt, te ontdekken wie en wat je bent en naast je neer te leggen wat anderen, Anderen, denken om jouw persoonlijke droom te kunnen leven, wat die droom ook mag zijn.
Love and Light
Hip, hip, hurray, het is 02-020-2011, ooit zo veel tweeën op een rij gezien, de poort gaat open, uit de bron, de centrale zon in ons zonnestelsel komt allemaal energie en het stroomt ons heelal in , raakt alles op zijn pad, laat alles op zijn pad op, laat oude gedachten en herinneringen die zijn blijven hangen vervluchtigen, bevrijdt al die wezens van de oude programmeringen.
Wie ben ik !? (Who am i, 1998, film met Jacky Chan)
Als we geboren worden weten we wie we zijn, een naam zijn we niet echt nodig, allerlei talenten zijn nog aanwezig. Door de goede zorg van ouders, familie en continue aanwezigheid van die menseen en het aanwezig zijn op een bepaalde plek nemen we de programmering op van die mensen.
De komende minimaal 70 jaar zijn we dan bezig te leren leven met de programmering die aan ons is opgelegd.
Die mensen om ons heen, familie vrienden en de plaats waar we wonen leggen ons een manier van leven op, leggen ons een persoonlijkheid op. Hij/zij is net als z'n vader/moeder en dat dat wordt vaak herhaald, op school mag je nog meer programmeringen opnemen van mensen die ook niet weten wat ze een kind aan doen. Onder het mom van onderwijs geven wordt het kind gehersenspoeld om braaf mee te spelen in de maatschappij.
Wraak der Gevallenen. (Revenge of the Fallen, 2009, film met Shia Lebeouf) Prachtige titel niet !?, klinkt wat zwaar op de hand, maar is illustratief bedoeld.
In de puberteit, adolescentie jaren is het 'ik' al goed gevormd, het masker is gedeeltelijk klaar, ouders en familie hebben jaren lang op je in kunnen hameren hoe je bent en je bent het gaan geloven. Dan gaat er iets wringen, het voelt niet goed, je voelt je geroepen uit te zoeken wie of wat je echt bent, wat jij leuk vindt en waar jij werkelijk van houdt omdat je diep van binnen wel voelt/weet dat je niet een kopie van je ouders bent. De een krijgt alle mogelijkheden van z'n ouders om zich te ontwikkelen, de ander heeft dat niet en zoekt de provocatie door deel te worden van alternatieve leefwijzen, groepen, subgroepen, als ze daar door hun school al niet mee in aanraking waren gekomen.
The Fallen gedefinieerd.
De gevallenen in de titel zijn de jongeren die het proces van zelf-identificatie ondergaan. Voor een enkeling zal dit niet veel problemen opleveren omdat ze in een voedende en steunende omgeving zijn opgegroeid. Zij zullen zich niet zo gauw geneigd voelen te rebelleren tegen de ouders om zich zelf te kunnen definiëren.
De tweede groep zijn de werkelijke rebellen, zij zullen kleding, make-up, muziek en andere cultuur uitingen gebruiken om zich af te zetten tegen hun ouders of de wereld van hun ouders. Door de rebellie leren ze zich zelf kennen, door een andere leefwijze te volgen wordt er aanspraak gemaakt op de interne mogelijkheden van de jongere waardoor het zich zelf beter leert kennen, z'n grenzen gaat vinden (mentaal, psychisch en fysiek). Op sommige ouders kan het over komen dat de jongere wraak op ze neemt voor de manier waarop ze opgevoed zijn.
Karma NU ! (Instant karma !, 1970, lied van John Lennon)
Religie en spiritualiteit zijn ethische en morele ankers voor veel mensen in deze maatschappij. Daarnaast geven ze de mens een kosmologie, een verhaal van wording van de wereld die hen een veilig gevoel geeft.
dat de mens de hogere machten kan aanroepen als hulp in hun levens.
De beginsituatie is dat de mens zijn Ego-masker ophoudt en leeft volgens de programmering die hem/haar is opgelegd.
De volgende stap kan zijn dat de persoon er voor kiest voorbij het Ego-masker te gaan, bewust te worden van al zijn kanten als bewustzijns wezen en bewust te worden van de onderbewuste wereld en de supra-bewuste wereld. De laatste twee hebben een groot effect op de mens, de mens is vooral bezig met alles wat zich in zijn Ego-masker afspeelt, alles dat hij/zij weet of denkt te weten dat hij/zij tot een bepaald persoon maakt.
Het werkelijke religieuze of spirituele werk is de begrenzingen van het Ego-masker te breken/doorbreken en van de volledige potentie van zijn/haar wezen te kunnen benutten.
Iedere mens heeft dit in zich, kan zich veder ontwikkelen als hij/zij dit leert, men hoeft er geen hoog IQ (Intelligentie Quotiënt) voor te hebben. Het enige dat men nodig is een groot doorzettingsvermogen en een leraar of leraren die niets opleggen. Het doorzettingsvermogen hebben de meeste mensen, maar leraren die niets opleggen of niet verstrengelt zijn in hun eigen verhaal (Persoonlijkheidscult) zijn dunner gezaaid. Deze leraren kunnen de ontwikkeling van een zoeker verstoren of juist bemoeilijken omdat ze nog te zeer verwikkeld zijn in een verhaal waardoor ze geen goede leraar kunnen zijn voor hen die zich bij hen aandienen.
I[bk(kleine ik), mijzelf] en Ik(grote Ik).[/b] (Me, myself and i, 1989, lied van Dela Soul)
Ik ben zelf in die laatste situatie terecht gekomen, twee keer zelfs, een keer bij (Groep 1) Castaneda en Cleargreen en later bij Theun Mares en Wolfskeep(groep 2). De eerste groep liet me vooral vrij en gaf me alleen aanwijzingen als dat nodig was, dit kwam omdat groep 1 bezig was het oude verhaal achter te laten en ze hun leerlingen niet meer vast wilden leggen in het oude systeem. De tweede groep zat nog in het oude systeem en legde dit op aan de leerlingen die bij hen aanklopten. Een persoon, een leerling kan beschadigd worden als hij/zij in een bepaalde rol gedwongen wordt, de ontwikkeling van een leerling wordt belemmerd door hem of haar iets op te leggen dat niet bij die persoon past. Aan de ene kant zal de leerling dat doen wat er van hem haar gevraagd wordt, maar er zal altijd iets misgaan omdat de leerling onbewust/bewust in opstand komt tegen de opgelegde rol. Iemand in een rol dwingen waar hij/zij niet in past zal altijd problemen leiden, niet zozeer voor de bepaalde leerling maar voor diegene die de rol hebben opgelegd. Denk aan de beschrijving hierboven in 'Revenge of the Fallen'.
Iedereen denkt nu, kan je hem/haar dat kwalijk nemen !?, hij/zij heeft allerlei werk verricht voor de hele familie, mag je hun een fout kwalijk nemen !?
Ja, natuurlijk !, als de goed bedoelde instructies jouw leven tot een puinhoop hebben gemaakt kan je de leraar altijd ter verantwoording roepen.
Ik heb het talent iedereen naar het zelfde niveau te trekken, als iemand zich als autoriteit opstelt, laat ik zien dat hij/zij die positie in werkelijkheid niet heeft, dat ik naast hem/haar sta. Ik ben het gewend dat mensen zich op me verkijken, me in een positie of hoek plaatsen en me daar naar oordelen en/of veroordelen. Tien jaar geleden kon ik me daar nog erg over opwinden, ik vergat vaak dat de meeste mensen de wereld niet waarnamen/waarnemen zoals ik het doe.
Door de 'hulp' heb ik onnodig veel omwegen gemaakt en is mijn persoonlijke ontwikkeling stil blijven staan, enkel omdat ik anderen ben gaan helpen, ben ik ook in hun werelden terecht gekomen.
Ik heb me al die werelden(geestlanden) eigen gemaakt uit nieuwsgierigheid en geprobeerd te leven met al die extra bagage.
Die bagage, kosmologien en gereedschappen bleken niet het probleem te zijn, dat ik in een bepaalde rol gedwongen werd bleek het probleem te zijn en zorgde ervoor dat ik diegenen die mij in die rol gedwongen hadden het leven erg zwaar maakte.
Het standaard proces is dan dat anderen die de leraar op een voetstuk hebben gezet zich er ook mee gaan bemoeien en het verhaal nog ingewikkelder, interessanter gaan maken.
Dit laatste betekend strijd, het is niet toegestaan de leraar iets kwalijk te nemen, alles wordt in een dogmatisch sausje terug geketst en jij, ik, zit met de brokken.
Hoewel, ik zat niet met brokken, mijn ontwikkeling was tegen gehouden omdat ik anderen ben gaan helpen en omdat ik nieuwsgierig was.
Een interessant onderdeel van de leer is dat iedereen zijn schulden afbetaald, dat diensten die verleend zijn vergoed worden door de betreffende persoon, personen en daar kan ik me nu op beroepen en beroep ik me nu ook op.
Een derde groep die het leven interessant maakt, zijn buitenstaanders, die zich geïntimideerd voelen door energieën en die hun mentale en psychische huishouding niet op orde hebben. Deze groep bestaat vooral uit mensen die het dan grappig vinden om onzin je kant op te sturen en hun mentale problemen op de schouders schuiven. In het begin ben je daar niet zo bewust van, enkel omdat je niet kan of wilt voorstellen dat mensen zo 'kwaadaardig' zullen zijn. Ik gebruik het woord 'kwaadaardig' omdat het wel passend is in deze situatie. Dit soort gestook ben ik zo langzamerhand gewend aan geraakt, het schijnt ook bij het spirituele spel te horen.
Zoals wij spirituele zoekers leren leven met de psychische en mentale onvolwassenheid van mensen, kunnen wij van anderen die wel met 1 been in deze wereld staan het zelfde verwachten. Deze verwachting wordt meestal niet waar gemaakt, de mens ziet eerder de fout in de ander/Ander dan te durven toegeven dat ze geraakt zijn door een hogere energie frequentie/vibratie waar door allerlei mentaal/psychisch afval is losgeschud in hun hoofd.
Dit leidt vaak tot agressie en intimidatie praktijken, zoals hierboven beschreven.
De tovenaars leerling. (The sorcerers apprentice, 2010, film met Nicholas Cage.)
Als kind was ik opgenomen in de tovenaarswereld, ik was me hier nooit bewust van, pas toen ik midden twintig was werd me dit bewust, toen ik de boeken van Castaneda had gelezen wist ik wie en wat mij al die jaren gevormd hadden.
Iedereen bleef er al die tijd van uit gaan dat ik de makkelijke meegaande persoon zou blijven die ik voorheen was, maar dat verdween toen ik het plaatje compleet had. Alleen de spelers hadden allemaal dat beeld van mij in hun hoofd en waren niet zo flexibel of vloeiend als ik dacht dat ze behoorden te zijn.
Er werd gevochten, ik vocht niet terug want ik heb een hekel aan magie en zeker aan strijdmagie en er werd veel gescholden en dat schelden spiegelde ik terug.
Ondertussen had ik veel andere leraren en Anderen getroffen en kreeg ik cadeautjes die me hielpen om me staande te houden in het strijdperk dat de dwingende partij (vaak groep 3) in het veld gebracht had.
Ondertussen was het bedrijf wat ik wild opzetten mislukt omdat ik constant aangevallen werd, veel geld ingestopt, allemaal weg en daar stond ik nu alleen, alleen nog mijn bloedfamilie waarop ik kon rekenen. Alle zogenaamde vrienden hadden me laten vallen, al m'n financiën opgegaan aan een bedrijf dat gesaboteerd werd door de strijd die ik moest leveren met voortmodderende anderen/Anderen. besloot ik een opleiding te volgen werd ik weer gesaboteerd en weer geld in een zwart gat gegooid.
Nu, m'n voeten in het zand gepoot, alleen nog vertrouwend op mezelf, leef ik m'n leven, lever ik niet al te veel inspanningen meer, als er maar genoeg geld is om van te leven vindt ik het best. Daarnaast dwing ik nu af dat de anderen/Anderen mij die diensten leveren die ik met plezier gratis heb aangeboden in de afgelopen twintig jaar.
Jarenlang heb ik mij schuldig gevoeld over mijn Anders-zijn, is me een schuldgevoel aangepraat, heb allerlei diensten geleverd en heeft men me laten vallen. Nu dwing ik al dat gene af dat ik nodig ben, alles om mijn doel, mijn eindstation te bereiken.
Dit is voor mij een vreemde positie om in te nemen, ik ben namelijk niet gewend om dingen af te dwingen, voorheen kwamen de dingen naar mij toe en ging alles van zelf, dat ben ik kwijt geraakt door anderen/Anderen te helpen.
Er is nu een gigantische lijst van schuldenaren die die hun schulden aan mij gaan afbetalen en mijn droom werkelijk gaan maken, het zal mij niets meer kosten, ik hoef geen cent meer in mijn bedrijf of producten te steken. Dat schijnt business-sense te zijn.
Ik had maar een plan verlichting en een spiritueel leven te leiden en dat schijn ik nu te moeten afdwingen om een leven te hebben. Ik ben de laatste tien jaar erg tevreden en gelukkig geweest met en over mijn leven, ondanks de strijd. Ik zal nu afdwingen dat ik dat weer terug krijg en de rest van mijn leven ook gelukkig en tevreden kan leven terwijl ik mijn droom verder leef.
Ik ben niet kwaad, ben niet teleurgesteld, want het heeft geen zin energie te stoppen in andermans problemen, zeker niet als ze het zelf niet willen zien.
Ik leef m'n leven, schrijf over m'n ervaringen, maak m'n kunstobjecten en laat los wat er gebeurt is. Het zijn mijn problemen niet, allemaal projecties en problemen van anderen/Anderen en hebben dus niets met mij te maken.
Er zijn maar weinig die mijn ervaringen delen, durven delen of kunnen delen. In dit land vallen soms slachtoffers, zijn er ook gewonden en gekwetste egootjes (ja, met kleine letters), maar de aanhouder wint in dit geval. Ik ben die aanhouder, laat me niet uit het veld slaan, niet letterlijk en niet figuurlijk, ik weet te veel, genoeg om me tegen iedereen in het veld staande te houden.
Door de 02-02-2011 komt de energie binnen, wast en weekt alle oude energieën los, laat dingen zien die vergeten waren of te diep in het bewustzijn lagen om gezien te kunnen worden. Men zal je zeggen alles los te laten, er niet over te denken, doe het dit keer maar wel, bekijk al die herinneringen, vraag je af waarom ze zo diep verborgen waren, waarom ze nu opduiken en ontdek wat die herinneringen betekenen, hoe ze jou gevormd en gestuurd hebben terwijl je hier niet bewust van was.
Ja het leven is fantastisch en heerlijk als je zintuigen hebt om waar te nemen, je zintuigen niet geblokkeerd worden door oud vuil, oude programma's en je leert te leven volgens jou eigen regels. Daarvoor is deze wereld namelijk gemaakt, te ontdekken wie en wat je bent en naast je neer te leggen wat anderen, Anderen, denken om jouw persoonlijke droom te kunnen leven, wat die droom ook mag zijn.
Love and Light
Geen opmerkingen:
Een reactie posten