Verstopt juweel. Tibetaanse avonturen)

Verstopt juweel.

‘Pronkjewail’ op z’n Gronings en ‘glanzend Juweel’ in het Engels en  ‘Rinpoche’ in het Tibetaans, hoe een blanke westerling memetische cadeautjes krijgt en niet weet wat er mee te doen. Ik was via Djwahl Khul bij het boeddhisme en Tibet aangekomen en er veel overgelezen  en wilde dit bespreken.

Ik moet zeggen dat Tibetaanse mensen geweldige leraren zijn, ik heb er in het verleden meerdere ontmoet, mannen en vrouwen en zij waren niet onder de indruk. De meesten ontvingen mij direct als ik aanklopte, in Dharamsala in India en in Tibet zelf, hoewel dat gevaarlijk was voor hen.

Ze zeiden allemaal dat het westen zich verbazingwekkend langzaam aanpaste aan de wereld om hen heen. Ze begrepen niet hoe het mogelijk was dat de westerse mens het toestond voortgedreven te worden door een model dat totaal niet met de tijd was meegegroeid.

Boeddhisme is eigenlijk wetenschappelijke fenomenologie. Het is een mentaal model om geluk te kunnen zijn en de fenomenen van de werkelijkheid, de wereld om ons heen te kunnen duiden. Het is meer dan een religie of spiritualiteit, het is een discipline van de geest die het lichaam doet oplichten.

Het mooie was dat de meeste mensen die ik wilde spreken en vondt allemaal engels spraken, een enkeling Spaans, Frans en Duits. Als ik er naar vroeg moesten ze altijd lachen, we passen ons aan aan de wereld om een plek te vinden waar we onze boodschap en/of ons lichaam kunnen neerlaten, waar we kunnen leven.

Het boeddhisme is een gereedschapskist voor persoonlijke ontwikkeling en bewustzijnsverruiming. Alle teksten zijn er op gericht de student vrij te maken van zijn verleden en in contact te komen met de directe wijsheid in de wereld. Wijsheid die niet vertaald hoeft te worden door het hoofd, enkel uitgesproken hoeft te worden. De westerse wereld is zo verwikkeld in haar rationalisme dat de mens zijn verbinding met de directe wijsheid is kwijtgeraakt. Het oog en oor van het hart zijn afgesloten en verstopt geraakt door al dat denken. Alles zit in nette doosjes, alles op zijn plek, maar….de wereld, het universum is niet netjes, daar buiten jou lichaam lopen alle zaken door elkaar heen, zijn allerlei werelden van begrip constant met elkaar in gesprek. De westerse mens denkt door stevig vast te houden aan zijn ego, zijn ikje die angstwekkende soep van informatie en chaos te kunnen weerstaan. Door je vast te houden aan allerlei rollen en patronen is de mens juist meer kwetsbaar voor de chaos van het universum, het hoofd voelt angst door die toevloed van informatie en alle veranderingen die het niet kan bijhouden.

Als de mens zou willen accepteren dat alles in beweging is, niets vaststaat en enkel zijn beperkende gedragspatronen een zekerheid zijn zou hij de weg naar de vrijheid kunnen bewandelen. Maar die mens ziet alleen maar het verlies van het vertrouwde en klampt zich nog meer vast aan zijn persoonlijkheidsrol. In die persoonlijkheidsrol zitten alle overlevingsstrategieën die de mens gebruikt om zich zelf staande te houden en de illusie van zich zelf als een uniek individu in stand te kunnen houden. Dat terwijl juist die overlevingsstrategieën juist die conflicten veroorzaken die die mens zo graag zou willen voorkomen. Die gehechtheid aan die afhankelijkheid, stress en zekerheid maken het leven van die mens tot een lijdensweg. Zo zegt de Boeddha, al het leven is lijden. Hij was zich er bewust van dat niet iedere mens het in zich heeft om verlicht te worden, vrij van ik-heid, maar wel de wereld van de mensen die gereedschappen heeft gegeven om die ik-heid kwijt te raken. Ook de discipline de ik-heid kwijt te raken is niet voor alle mensen bereikbaar, niet iedereen heeft het karakter om dit te kunnen bereiken. Denk er aan, karakter is niet persoonlijkheid. Dit is een moeilijk terrein voor allen, dit psychologische gedeelte van wording is moeilijk uit te leggen. Daarvoor zijn alle sura’s en sutra’s geschreven om de zoekers, studenten en jonge monniken te laten ruiken en voelen aan de mogelijkheid van verlichting. Door herhaling en het empatheren met het geschrevene kunnen zij die wijsheid opnemen en gaan leven als zij de kracht en discipline kunnen opbrengen om het ultieme doel te bereiken.

Er zijn niet zoveel mensen als jou in de wereld, het is te beangstigend om alles wat je weet los te laten en de wereld alleen te zien als informatie en fenomenen gebaseerd op allerlei processen gebaseerd op allerlei informatie. De mens denkt graag alles te kunnen vangen in woorden, door erover te praten het vast te kunnen leggen, dat is onmogelijk. Het universum laat zich niet vangen in woorden, het is onwaarschijnlijk groot en sommige dingen zijn niet te beschrijven of te begrijpen, de processen zijn, ze gebeuren en hebben effect. Als bewustzijnswezens hebben we een cadeau gekregen, te mogen genieten van deze wereld en er van te leren als men niet te druk is met het verdienen van veel geld en het kopen van allerlei dingen. De bewustzijnswezens die het talent hebben kunnen leren te genieten en weer een totaal wezen te worden ondanks allerlei fenomenen die ons dwingen om op een bepaalde manier te leven en te handelen. De wereld is een gevangenis voor diegenen die deze wereld een gevangenis laten zijn in hun hoofd. Wie ervoor kiest de wereld als illusie te zien, een wereld vol van wonderlijke fenomenen zal veel gelukkiger zijn dan hij of zij die alles wil controleren.

 Dat is de oorzaak van veel problemen nu, de angst geen controle te hebben en dan van alles te gaan doen om een soort van schijn controle uit te oefenen. Niemand heeft de controle, de processen in de wereld zijn zo groot en afhankelijk van zoveel variabelen dat het niet mogelijk is controle uit te oefenen. Dan keren we weer terug bij de ik-heid, de locus in iedere mens die hem of haar allerlei dingen laat doen om in balans te blijven, iemand te zijn en dit bevestigd te krijgen om in balans te blijven. Het maakt dan niet uit of dit een positieve bevestiging of een negatieve bevestiging is, men wordt bevestigd en dat is wat al die mensen zoeken om zich niet verloeren te voelen. De media in de westerse wereld bedient iedereen daarin op z’n wenken, iedereen krijgt datgene wat hij of zij zoekt om zich te bevestigen in hun rol. Wat de rol niet bevestigd wordt naast zich neergelegd, wat niet begrepen wordt naast zich neergelegd, de media levert hapklare brokken om zich zelf te kunnen zijn en niet teveel te hoeven nadenken. Tv, kranten, tijdschriften vertellen ons wat juist is, waar we bij horen, wat we moeten eten, drinken, kopen……….en zo wordt de westerse mens in zijn rol gedrongen, lekker veilig en zeker in zijn of haar hoge muren van zekerheid.

Er zijn geen zekerheden, enkel dat we geboren worden en eens sterven, andere mogelijkheden staan alleen open voor de durfals die verder durven te reiken en hun oude jas af durven te gooien om zich zelf te kunnen zijn. Zij zullen stralen met het licht van het universum, het witte licht van het weten en totaal bewustzijn. Ik nodig de lezers en luisteraars uit om mij daar te vinden.

De kern is dat de westerse mens illusies najaagt die hem of haar leegmaken en houden en met spijt in het hart laten zwelgen op het sterfbed om alles wat men nagelaten heeft om te doen. Tibetanen durven de waarheid te zeggen en dat waardeer ik zeer.

***