Het dilemma van Zefod Bijsterbuil/Zafod Beeblebrox; mijn twee hoofden.
Ja, klopt, Zefod/Zafod komt de Intergalactische Lifters Handboeken van Douglas Adams (Jammer genoeg al overleden). hij verbeeld wel de gespletenheid van de mens, hetgeen waar we naar stereven en datgene wat we werkelijk doen. het geschaats in onze eigen land van de geest, tussen onze schaduwzijde en onze lichtzijde.
Tussen wat we werkelijk doen en wat we eigenlijk wilden doen, de ego verlangens en gedachten versus onze werkelijke kwaliteiten als (licht)wezen.
We beginnen bij het begin. eens zijn allemaal gedownload in de hardware die ons lichaam is. Een biomechanisch kunststukje dat zelf de code draagt voor zijn ontwikkeling en dan worden wij, ons persoontje gedownload op het moment van conceptie. We aarden in de energieën van de planeet waar we gedownload zijn, de energieën van het wezen dat ons draagt, de energieën van de omgeving waar we in opgroeien. We nemen al die energieën op en vergeten waar we vandaan kwamen, ergens van tussen de sterren, een andere wereld. Na onze geboorte vindt een symbiont ons en begeleid ons in het leven. Ieder mens heeft een symbiont. (Licht) wezens die spiritueel opgroeien leren vrienden te worden met de symbiont, de anderen, de mensen worden vooral geleid door hun symbiont omdat ze niet weten dat de symbiont hun helper is en omdat ze zich niet bewust zijn van de symbiont.
ik ben zelf ook pas heel laat bewust geworden van de symbiont, voor die tijd was ik al bezig met het herschrijven van mijn programma, mijn geestland, datgene dat maakt hoe jij je handhaaft in de wereld, of je de ego weg volgt of de lef hebt om vrij van vaste patronen te leven. Dit laatste betekend de patronen te doorbreken die je geleerd hebt in de omgeving waar in bent opgegroeid, vloeibaar te zijn in iedere situatie, je aan te passen en datgene uit een situatie te halen dat er in zit.
De symbiont is een nogal rechtlijnig wezen, daar kan het niets aan doen, dat is zijn wezen; logische patronen, routines, categoriseren, patronen ontdekken, lineair zijn en binnen de grenzen van de doos die de mensenwereld op het eerste gezicht lijkt te zijn.
Het wezen dat wij zijn is in werkelijkheid niet lineair, het (licht) wezen dat wij zijn is als in kwantum verstrengeling een verbintenis aangegaan met ons fysieke lichaam. Wij zijn in wezen dat deeltje dat geen tijd en ruimte kent, in het verleden en toekomst kan opduiken en andere uitzonderlijke dingen kan doen omdat we onze ware aard hebben ontdekt. Onze ware aard is een wezen dat buiten de doos is, leeft, omdat het meer is dan benoembare en beschrijfbare onderdelen, datgene wat geest of ziel genoemd wordt bijvoorbeeld. Al eeuwen probeerd georganiseerde religie de ziel te definiëren, er bewijs voor te vinden, het is niet te definiëren.
Terug naar de menselijke gespletenheid, verscheurd door de verlangens, wensen en gedachten van de familie waar we in zijn opgegroeid, de samenleving, dorp, stad of stam, ze beïnvloeden de mens, duidelijk en zichtbaar. De ene mens geeft zich er gedachteloos aan over, ze denken er niet over na leven, accepteren het masker dat ze hebben gekregen en leven hun leven, accepteren de overgedragen programma's van alle genoemde bronnen, ten goede en ten kwade. De uitkomst is uiteindelijk het zelfde, ongelukkige mensen, veel spijt gevoelens, veel schuld gevoelens, drankzucht, verslavingen, ziekten, enkel omdat men gedachteloos de programma's leefde van de omgeving waar ze in opgroeiden.
Gedurende ons leven zijn we niet alleen bezig met iemand te zijn en/of te worden in de maatschappij, we zijn ook constant bezig evenwicht te vinden. iedere mens doet dat op een eigen manier. Dit worden overlevingsstrategieën genoemd. Deze strategieën, zijn vaak onbewust, zijn acties, gedachten en gevoelens die we uiten om een bepaalde sfeer te cereren waar we ons in thuis voelen. Vaak is dat de situatie waar in we zijn opgegroeid. Iedereen is dus bezig die situaties te creeren die ze kennen vanuit hun jeugd. Populair gezegd, we worden onze ouders, niet omdat we dat zou graag willen, maar omdat we ons hier niet bewust van zijn, omdat we niet geleerd hebben naar onze gedragspatronen te kijken en die gedragingen, gedachten en geveoelens te schrappen die ons niet dienen, die ons niet helpen om ons zelf te zijn en gelukkig te worden met onze eigen talenten en vaardigheden. Enkel omdat we geprogrammeerd zijn door de omgeving waar we in opgegroeid zijn.
Ik heb al op heel jonge leeftijd geleerd te reflecteren op mijn handelen, denken en mijn gevoelens. Her werd toen recapituleren genoemd, dat speelde zich af eind jaren zeventig van de 20e eeuw. Ik leerde naar iedere handeling te kijken en alle informatie die in de handeling of gebeurtenis zat waar te nemen, me niet aan de informatie vast te klampen maar iedere situatie te lezen en daarna los te laten. Dit deed ik iedere dag, voor ik ging slapen liet ik alle gebeurtenissen van de dag door mijn hoofd gaan. Ik leerde mezelf op andere manieren te reageren in situaties zodat ik me beter kon handhaven en meer uit situaties en ontmoetingen met ander mensen kon halen.
Toen ik dertien was, ben ik gaan schrijven, beschreef ik de handelingen en gebeurtenissen in abstracte beschrijvingen, met behulp van de boeken die ik las en andere media. (Religieuze boeken, psychologie, gescheidenis, muziek en films.) Vijftien tot twintig jaar later werd mij verteld dat dat mapping werd genoemd. Je brengt jouw persoonlijke geestland in kaart. Ik veranderde mezelf in een intellectueel om met beide benen op de grond te blijven en mijn oude programma te kunnen herschrijven. Ik werd een heel rationeel menswezen om mijn intuïtie en gevoelens te kunnen temmen en in bedwang te houden.
Terug naar de kern, de twee kanten aan het mens-zijn, datgene waar ons geest land uit schijnt te bestaan. De mens wordt gezien als een dualistisch wezen, verscheurd tussen licht en schaduw, maar ik denk, weet dat we eigenlijk een trialiteit zijn. Dan doel ik op de trialiteit die Freud heeft opgesteld aan het begin van de 20e eeuw. Het Es, Ich en Uber-ich, Het onderbewuste, het Ik (masker/zelf) en het bovenbewuste.
het Es bestaat uit de programmering die we hebben meegekregen van onze ouders, het Ik is het masker of het zelf dat we projecteren in de wereld (de mens die we zijn of willen zijn) en het Uber-ich staat voor de programmering die we meekrijgen vanuit school, de regio, het land , het volk waartoe je behoort.
We zitten dus vol met allerlei programmering die ons 'zelf' niet dient, we zijn enkel bezig die programmering door te geven, te versterken doordat we er in geloven en ons werkelijke zelf te ontkennen. Daar door lopen veel mensen gemaskerd door het leven, spelen allerlei rollen waar ze niet in geloven, die hen ongelukkig maakt en bewaren de spijt voor later, als ze met pensioen zijn. er zijn maar weinig mensen die werkelijk zich zelf worden omdat iedereen gedwongen is mee te lopen in de grote kermis die maatschappij heet en je zelf te worden en te zijn is zoveel werk !.
Het ego, het ik en in het beste geval 'Zelf' is de spil in ieder geestland, degene die de balans zoekt tussen schaduw en licht, het onderbewuste en het bovenbewuste, het evenwicht te bewaren, veiligheid zoeken met de middelen die bekend zijn. In de meeste gevallen de overlevingsstrategieën die we van huis uit hebben mee gekregen. Iedereen is op zoek naar die schijnveiligheid die we kenden uit onze jeugd, of het nu liefdevol was of een situatie van misbruik, de mens zal dat opzoeken en creëren waar hij/zij zich in thuisvoelt, dat wat hij/zij kent als basis. Ook al beschadigt hij/zij zichzelf, doet het pijn, die situatie wordt keer op keer opgezocht enkel omdat het vertrouwd is.
De mens gebruikt deze strategieën niet alleen in de persoonlijke sfeer maar ook in de andere sferen waar hij/zij zich beweegt en zal die gevoelens en gedragingen blijven oproepen waardoor hij zij zich thuis voelt.
Door niet te leven volgens je eigen regels en programma kost het je veel energie, ben je vaker ziek, heb je meer last van stress, burn-outs, etc. en zul je nooit echt geluk kennen. Alles is enkel een stoplap voor wat je werkelijk zou willen, wat je werkelijk verdient, de werkelijke wensen, gedachten en verlangens worden verdrongen, enkel omdat je ouders dat deden en de meeste mensen om je heen dit doen.
Dus, wie ben je, wat wil je werkelijk en leef jij werkelijk je eigen leven !?
Wie kan en durft er een eerlijk antwoord op te geven.
Liefde en licht toegewenst aan iedereen die dit leest, denk er maar eens over na.
Ja, klopt, Zefod/Zafod komt de Intergalactische Lifters Handboeken van Douglas Adams (Jammer genoeg al overleden). hij verbeeld wel de gespletenheid van de mens, hetgeen waar we naar stereven en datgene wat we werkelijk doen. het geschaats in onze eigen land van de geest, tussen onze schaduwzijde en onze lichtzijde.
Tussen wat we werkelijk doen en wat we eigenlijk wilden doen, de ego verlangens en gedachten versus onze werkelijke kwaliteiten als (licht)wezen.
We beginnen bij het begin. eens zijn allemaal gedownload in de hardware die ons lichaam is. Een biomechanisch kunststukje dat zelf de code draagt voor zijn ontwikkeling en dan worden wij, ons persoontje gedownload op het moment van conceptie. We aarden in de energieën van de planeet waar we gedownload zijn, de energieën van het wezen dat ons draagt, de energieën van de omgeving waar we in opgroeien. We nemen al die energieën op en vergeten waar we vandaan kwamen, ergens van tussen de sterren, een andere wereld. Na onze geboorte vindt een symbiont ons en begeleid ons in het leven. Ieder mens heeft een symbiont. (Licht) wezens die spiritueel opgroeien leren vrienden te worden met de symbiont, de anderen, de mensen worden vooral geleid door hun symbiont omdat ze niet weten dat de symbiont hun helper is en omdat ze zich niet bewust zijn van de symbiont.
ik ben zelf ook pas heel laat bewust geworden van de symbiont, voor die tijd was ik al bezig met het herschrijven van mijn programma, mijn geestland, datgene dat maakt hoe jij je handhaaft in de wereld, of je de ego weg volgt of de lef hebt om vrij van vaste patronen te leven. Dit laatste betekend de patronen te doorbreken die je geleerd hebt in de omgeving waar in bent opgegroeid, vloeibaar te zijn in iedere situatie, je aan te passen en datgene uit een situatie te halen dat er in zit.
De symbiont is een nogal rechtlijnig wezen, daar kan het niets aan doen, dat is zijn wezen; logische patronen, routines, categoriseren, patronen ontdekken, lineair zijn en binnen de grenzen van de doos die de mensenwereld op het eerste gezicht lijkt te zijn.
Het wezen dat wij zijn is in werkelijkheid niet lineair, het (licht) wezen dat wij zijn is als in kwantum verstrengeling een verbintenis aangegaan met ons fysieke lichaam. Wij zijn in wezen dat deeltje dat geen tijd en ruimte kent, in het verleden en toekomst kan opduiken en andere uitzonderlijke dingen kan doen omdat we onze ware aard hebben ontdekt. Onze ware aard is een wezen dat buiten de doos is, leeft, omdat het meer is dan benoembare en beschrijfbare onderdelen, datgene wat geest of ziel genoemd wordt bijvoorbeeld. Al eeuwen probeerd georganiseerde religie de ziel te definiëren, er bewijs voor te vinden, het is niet te definiëren.
Terug naar de menselijke gespletenheid, verscheurd door de verlangens, wensen en gedachten van de familie waar we in zijn opgegroeid, de samenleving, dorp, stad of stam, ze beïnvloeden de mens, duidelijk en zichtbaar. De ene mens geeft zich er gedachteloos aan over, ze denken er niet over na leven, accepteren het masker dat ze hebben gekregen en leven hun leven, accepteren de overgedragen programma's van alle genoemde bronnen, ten goede en ten kwade. De uitkomst is uiteindelijk het zelfde, ongelukkige mensen, veel spijt gevoelens, veel schuld gevoelens, drankzucht, verslavingen, ziekten, enkel omdat men gedachteloos de programma's leefde van de omgeving waar ze in opgroeiden.
Gedurende ons leven zijn we niet alleen bezig met iemand te zijn en/of te worden in de maatschappij, we zijn ook constant bezig evenwicht te vinden. iedere mens doet dat op een eigen manier. Dit worden overlevingsstrategieën genoemd. Deze strategieën, zijn vaak onbewust, zijn acties, gedachten en gevoelens die we uiten om een bepaalde sfeer te cereren waar we ons in thuis voelen. Vaak is dat de situatie waar in we zijn opgegroeid. Iedereen is dus bezig die situaties te creeren die ze kennen vanuit hun jeugd. Populair gezegd, we worden onze ouders, niet omdat we dat zou graag willen, maar omdat we ons hier niet bewust van zijn, omdat we niet geleerd hebben naar onze gedragspatronen te kijken en die gedragingen, gedachten en geveoelens te schrappen die ons niet dienen, die ons niet helpen om ons zelf te zijn en gelukkig te worden met onze eigen talenten en vaardigheden. Enkel omdat we geprogrammeerd zijn door de omgeving waar we in opgegroeid zijn.
Ik heb al op heel jonge leeftijd geleerd te reflecteren op mijn handelen, denken en mijn gevoelens. Her werd toen recapituleren genoemd, dat speelde zich af eind jaren zeventig van de 20e eeuw. Ik leerde naar iedere handeling te kijken en alle informatie die in de handeling of gebeurtenis zat waar te nemen, me niet aan de informatie vast te klampen maar iedere situatie te lezen en daarna los te laten. Dit deed ik iedere dag, voor ik ging slapen liet ik alle gebeurtenissen van de dag door mijn hoofd gaan. Ik leerde mezelf op andere manieren te reageren in situaties zodat ik me beter kon handhaven en meer uit situaties en ontmoetingen met ander mensen kon halen.
Toen ik dertien was, ben ik gaan schrijven, beschreef ik de handelingen en gebeurtenissen in abstracte beschrijvingen, met behulp van de boeken die ik las en andere media. (Religieuze boeken, psychologie, gescheidenis, muziek en films.) Vijftien tot twintig jaar later werd mij verteld dat dat mapping werd genoemd. Je brengt jouw persoonlijke geestland in kaart. Ik veranderde mezelf in een intellectueel om met beide benen op de grond te blijven en mijn oude programma te kunnen herschrijven. Ik werd een heel rationeel menswezen om mijn intuïtie en gevoelens te kunnen temmen en in bedwang te houden.
Terug naar de kern, de twee kanten aan het mens-zijn, datgene waar ons geest land uit schijnt te bestaan. De mens wordt gezien als een dualistisch wezen, verscheurd tussen licht en schaduw, maar ik denk, weet dat we eigenlijk een trialiteit zijn. Dan doel ik op de trialiteit die Freud heeft opgesteld aan het begin van de 20e eeuw. Het Es, Ich en Uber-ich, Het onderbewuste, het Ik (masker/zelf) en het bovenbewuste.
het Es bestaat uit de programmering die we hebben meegekregen van onze ouders, het Ik is het masker of het zelf dat we projecteren in de wereld (de mens die we zijn of willen zijn) en het Uber-ich staat voor de programmering die we meekrijgen vanuit school, de regio, het land , het volk waartoe je behoort.
We zitten dus vol met allerlei programmering die ons 'zelf' niet dient, we zijn enkel bezig die programmering door te geven, te versterken doordat we er in geloven en ons werkelijke zelf te ontkennen. Daar door lopen veel mensen gemaskerd door het leven, spelen allerlei rollen waar ze niet in geloven, die hen ongelukkig maakt en bewaren de spijt voor later, als ze met pensioen zijn. er zijn maar weinig mensen die werkelijk zich zelf worden omdat iedereen gedwongen is mee te lopen in de grote kermis die maatschappij heet en je zelf te worden en te zijn is zoveel werk !.
Het ego, het ik en in het beste geval 'Zelf' is de spil in ieder geestland, degene die de balans zoekt tussen schaduw en licht, het onderbewuste en het bovenbewuste, het evenwicht te bewaren, veiligheid zoeken met de middelen die bekend zijn. In de meeste gevallen de overlevingsstrategieën die we van huis uit hebben mee gekregen. Iedereen is op zoek naar die schijnveiligheid die we kenden uit onze jeugd, of het nu liefdevol was of een situatie van misbruik, de mens zal dat opzoeken en creëren waar hij/zij zich in thuisvoelt, dat wat hij/zij kent als basis. Ook al beschadigt hij/zij zichzelf, doet het pijn, die situatie wordt keer op keer opgezocht enkel omdat het vertrouwd is.
De mens gebruikt deze strategieën niet alleen in de persoonlijke sfeer maar ook in de andere sferen waar hij/zij zich beweegt en zal die gevoelens en gedragingen blijven oproepen waardoor hij zij zich thuis voelt.
Door niet te leven volgens je eigen regels en programma kost het je veel energie, ben je vaker ziek, heb je meer last van stress, burn-outs, etc. en zul je nooit echt geluk kennen. Alles is enkel een stoplap voor wat je werkelijk zou willen, wat je werkelijk verdient, de werkelijke wensen, gedachten en verlangens worden verdrongen, enkel omdat je ouders dat deden en de meeste mensen om je heen dit doen.
Dus, wie ben je, wat wil je werkelijk en leef jij werkelijk je eigen leven !?
Wie kan en durft er een eerlijk antwoord op te geven.
Liefde en licht toegewenst aan iedereen die dit leest, denk er maar eens over na.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten