“My mother said I must always be intolerant of ignorance but understanding of illiteracy. That some people, unable to go to school, were more educated and more intelligent than college professors.”
Maya Angelou
Update 5 en 6; april 2011 : Apocalypto, film, 2006 geregiseerd door Mel Gibson.
De waarheid, de werkelijkheid en alles wat mensen maar willen geloven.
Dark forces all over again.
Zijn we al weer een week verder, geen tijd gehad om een nieuw hoofdstuk te schrijven. Maar de informatie wilde zich ook niet echt voegen de afgelopen week, vooral door gedoe met de ´dark forces´, zaken uit het heden en verleden krijgen eindelijk een gezicht.
Een wens en een weerbarstige werkelijkheid.
Ik wilde me vorige week aan de mayas wijden, maar op een of andere manier kwam ik daar niet aan toe. Wel het boek van Francesco Carotta uitgelezen, ´Jesus was Ceasar´ en het heeft z´n belofte waar gemaakt. Door de teksten en vertalingen te vergelijken is het aannemelijk dat het nieuwe testament gebaseerd is op het levensverhaal van Julius Gaius Ceasar. Op zich niet vreemd want in die tijd was het normaal om belangrijke leiders te vergoddelijken. Ook de nasleep is begrijpelijk uitgelegd in het boek.
De wegen van de Kwon zijn ondoorgrondelijk.
Twee maanden geleden ben ik begonnen aforismen of spreuken te bedenken en schreef ze in het ´Book of Kwon´, een andere naam voor de Tao.
In een gesprek met mijn lichtbroeders Xenia Melchizedek en mr. King benoemde ik hoe zaken om ons heen gebeurden, hoe heden en verleden elkaar soms kruisen, een synchroniciteit, schijnbaar of de goed getrainde ghost die mij een vergelijkbare situatie laat zien om een huidige situatie uit te kunnen leggen aan mij. Xenia en Mr. King vertelden me dat dit klopte, zij zeiden dat door druk van binnen uit (onverwerkte innerlijke uitdagingen) of buiten af (Snarfies, mensen die vervelend doen) de ware aard van een situatie soms niet gezien kan worden en dat de ghost dan de meest vergelijkbare situatie laat zien om je te helpen. Des te beter je bewustzijn ontwikkelt is des te minder last je hebt om een uitdaging of moeilijke situatie direct te kunnen doorzien en juist te kunnen optreden.
De belangrijkste les is wel dat je steeds de zelfde zaken blijft tegenkomen tot dat je de juiste gereedschappen hebt gevonden om die uitdaging te overwinnen. Die gereedschappen zijn innerlijk (juist denken en juist spreken) of lichtwerkgereedschappen.
De Kwon.
De Kwon is de grote kosmische zee waarin we allemaal dobberen, de meeste van ons draaien hun vaste programma´s af om zich zelf gerust te stellen en de angst voor die gigantische ruimte om ons heen te kunnen negeren.
Apocalypto, de film.
Ik heb voor Apocalypto gekozen omdat ik dat wel toepasselijk vindt met alles wat er zich af speelt in mensenhoofden over de hele wereld. Vergelijkbaar met wat er zich afspeelt in de film. De oude paradigma´s en het nieuwe paradigma dat zich langzaam aan ontwikkeld om ons heen.
Zoals de stedelingen maya krampachtig proberen vast te houden aan hun wereld en de bosbewoner maya´s als offers gebruiken om hun illusie voort te kunnen laten bestaan.
In onze maatschappij zijn we of onze overheid krampachtig bezig alles in stand te houden wat de afgelopen zestig jaar is opgebouwd, sinds het einde van de Tweede Wereld oorlog(1945).
De jeugd en de ouderen worden opgeofferd om de machine te laten door draaien. Flinke kostenbesparingen, reorganisaties, strengere eisen, kortere studie tijd. (Ik gooi alles door elkaar maar het is duidelijk)
Instituten die de jeugd nee, adolescenten de wereld in sturen die meer bezig zijn met hun mobieltjes en gadgets dan de wereld en mensen om hen heen. Havo en atheneum jeugd die het verstandelijk niveau hebben van vmbo'ers. In het verleden werd er nogal neer gekeken op mbo'ers, die vindt je nu overal en klimmen op of zijn al opgeklommen naar managementfuncties. Wie en wat wordt opgeofferd om de machine te laten draaien.
Het onderwijs en de zorg zijn verslechterd omdat die instituten nu draaien als multinationals, er wordt alleen gedacht aan de financiën en steeds minder aan de opdracht.
De oude maya staten gingen steeds meer oorlog voeren, niet alleen om meer mensen te kunnen offeren maar om meer goederen in hun maatschappij binnen te brengen. Zoals de USA overal ingrijpt om iedereen het Amerikaanse idee van ´vrijheid´ bij te brengen. Dat betekend dus zo veel mogelijk consumeren om het monster de machine te laten draaien. Er wordt dus geofferd aan de god die economie heet.
In ons geval wordt het onderwijs van de jeugd opgeofferd en worden de mensen die het land na de oorlog hebben opgebouwd geofferd om te zorgen dat de machine weer een paar jaar kan draaien.
In een eerder hoofdstuk had ik al voorspeld dat de crisis nog niet voorbij is en dat er grote ontslagen gaan vallen, TNT Post was er een, defensie kwam er bij en allerlei andere industrie en bedrijven waren in het nieuws dat er een paar honderd tot een paar duizend mensen op straat zouden komen te staan, we zitten nog steeds in de aanloop periode van de afbraak.
Uiteindelijk zal de maatschappij bestaan uit een gigantische massa laaggeschoolde consumenten met een hele beperkte blik en een heel kleine groep die wel is mee gegroeid met de ontwikkelingen van deze tijd. De meeste mensen zullen wel gebruik maken van allerlei diensten en middelen maar niet weten hoe ze werken. De wereld zal er dan zo ongeveer uitzien als tussen de Eerste en Tweede Wereldoorlog, slecht lopende economieën, grote werkloosheid, uitzichtloosheid en een sterke ontwikkeling naar rechtsconservatisme en fundamentalisme en als we pech hebben de terugkeer van de fascistische samenleving omdat de staat alles voorde burger verzorgd. Hitler (Duitsland), Stalin (Sovjet unie), Mussolini (Italië) en Franco (Spanje) hebben van dit soort situaties gebruik gemaakt en een schrikbewind gevoerd wat een lange adem kan hebben als de burgers tevredengesteld worden.
Als we naar dit model kijken komen we weer terecht bij het Romeinse Rijk, uiteindelijk is de groei uit het bewind of sterft de grote man en dan is het afgelopen met het model. Een andere kant van dat model is dat aan ieder model maar beperkte rek zit, op een gegeven moment kan er niets meer gedaan worden om de machine, de maatschappij te redden.
Wij bevinden ons op dit moment in de rekfase en we hebben zo goed als het einde bereikt, daarom ook al die snoei werkzaamheden bij alle grote instituten, bedrijven en overheden.
Levende eenheden.
In een eerder hoofdstuk had ik al beschreven dat alles een eigen leven heeft, het wordt eens geboren, bedacht en geactiveerd, en sterft eens, gaat failliet wordt veroverd of fuseert.
Het is inherent aan alle eenheden om samen te werken, door samenwerking word de overlevingskans van iedere losse eenheid groter. Een eenheid kan een dorp, een stad, een school, een winkel zijn.
Het is een natuurlijke beweging, een vast programma dat ons verteld dat samenwerking (centralisatie) tot verbetering leidt. maar we hebben ook al geleerd dat te grote eenheden tot problemen kunnen leiden, denk hier bij aan het onderwijs en de zorg. Kwantiteit neemt de plaats in van kwaliteit en de dienst verbeterd niet maar verslechterd omdat de machine te groot is geworden.
April 2011, de afvalbelt.
Deze maand april 2011 was een halve verschrikking, heb weinig kunnen schrijven of creëren, wil creëren maar er komt niets, terwijl ik steeds papier en computer bij de hand heb. Veel woede en ik weet heel zeker dat het niet uit mij komt, ik heb niets om kwaad over te zijn. Alleen maar de behoefte om alleen te zijn, met mijn eigen dingen, meestal lukt dit. Het zogenaamde gewone leven is een stoorzender op dit moment, een lach opplakken en doen als of. Zoals de meeste mensen eigenlijk altijd doen en als ze de deur achter zich dicht doen verschijnt het echte gezicht. Het zal allemaal te maken hebben met de download van deze maand en het omgaan met de prut van anderen (dark forces).
Ik sluit dit hoofdstuk af want de maand mei komt er aan, weinig juweeltjes geschreven deze maand, ik hoop dat de maand mei 2011 weer creativiteit te bieden heeft, april was alleen maar dodelijk vermoeiend.
Liefde en licht toegewenst,
want dat is de vaste afscheidsgroet en iets anders zou alleen maar lezers weg jagen, als dat al niet is gebeurt.
Dark forces all over again.
Zijn we al weer een week verder, geen tijd gehad om een nieuw hoofdstuk te schrijven. Maar de informatie wilde zich ook niet echt voegen de afgelopen week, vooral door gedoe met de ´dark forces´, zaken uit het heden en verleden krijgen eindelijk een gezicht.
Een wens en een weerbarstige werkelijkheid.
Ik wilde me vorige week aan de mayas wijden, maar op een of andere manier kwam ik daar niet aan toe. Wel het boek van Francesco Carotta uitgelezen, ´Jesus was Ceasar´ en het heeft z´n belofte waar gemaakt. Door de teksten en vertalingen te vergelijken is het aannemelijk dat het nieuwe testament gebaseerd is op het levensverhaal van Julius Gaius Ceasar. Op zich niet vreemd want in die tijd was het normaal om belangrijke leiders te vergoddelijken. Ook de nasleep is begrijpelijk uitgelegd in het boek.
De wegen van de Kwon zijn ondoorgrondelijk.
Twee maanden geleden ben ik begonnen aforismen of spreuken te bedenken en schreef ze in het ´Book of Kwon´, een andere naam voor de Tao.
In een gesprek met mijn lichtbroeders Xenia Melchizedek en mr. King benoemde ik hoe zaken om ons heen gebeurden, hoe heden en verleden elkaar soms kruisen, een synchroniciteit, schijnbaar of de goed getrainde ghost die mij een vergelijkbare situatie laat zien om een huidige situatie uit te kunnen leggen aan mij. Xenia en Mr. King vertelden me dat dit klopte, zij zeiden dat door druk van binnen uit (onverwerkte innerlijke uitdagingen) of buiten af (Snarfies, mensen die vervelend doen) de ware aard van een situatie soms niet gezien kan worden en dat de ghost dan de meest vergelijkbare situatie laat zien om je te helpen. Des te beter je bewustzijn ontwikkelt is des te minder last je hebt om een uitdaging of moeilijke situatie direct te kunnen doorzien en juist te kunnen optreden.
De belangrijkste les is wel dat je steeds de zelfde zaken blijft tegenkomen tot dat je de juiste gereedschappen hebt gevonden om die uitdaging te overwinnen. Die gereedschappen zijn innerlijk (juist denken en juist spreken) of lichtwerkgereedschappen.
De Kwon.
De Kwon is de grote kosmische zee waarin we allemaal dobberen, de meeste van ons draaien hun vaste programma´s af om zich zelf gerust te stellen en de angst voor die gigantische ruimte om ons heen te kunnen negeren.
Apocalypto, de film.
Ik heb voor Apocalypto gekozen omdat ik dat wel toepasselijk vindt met alles wat er zich af speelt in mensenhoofden over de hele wereld. Vergelijkbaar met wat er zich afspeelt in de film. De oude paradigma´s en het nieuwe paradigma dat zich langzaam aan ontwikkeld om ons heen.
Zoals de stedelingen maya krampachtig proberen vast te houden aan hun wereld en de bosbewoner maya´s als offers gebruiken om hun illusie voort te kunnen laten bestaan.
In onze maatschappij zijn we of onze overheid krampachtig bezig alles in stand te houden wat de afgelopen zestig jaar is opgebouwd, sinds het einde van de Tweede Wereld oorlog(1945).
De jeugd en de ouderen worden opgeofferd om de machine te laten door draaien. Flinke kostenbesparingen, reorganisaties, strengere eisen, kortere studie tijd. (Ik gooi alles door elkaar maar het is duidelijk)
Instituten die de jeugd nee, adolescenten de wereld in sturen die meer bezig zijn met hun mobieltjes en gadgets dan de wereld en mensen om hen heen. Havo en atheneum jeugd die het verstandelijk niveau hebben van vmbo'ers. In het verleden werd er nogal neer gekeken op mbo'ers, die vindt je nu overal en klimmen op of zijn al opgeklommen naar managementfuncties. Wie en wat wordt opgeofferd om de machine te laten draaien.
Het onderwijs en de zorg zijn verslechterd omdat die instituten nu draaien als multinationals, er wordt alleen gedacht aan de financiën en steeds minder aan de opdracht.
De oude maya staten gingen steeds meer oorlog voeren, niet alleen om meer mensen te kunnen offeren maar om meer goederen in hun maatschappij binnen te brengen. Zoals de USA overal ingrijpt om iedereen het Amerikaanse idee van ´vrijheid´ bij te brengen. Dat betekend dus zo veel mogelijk consumeren om het monster de machine te laten draaien. Er wordt dus geofferd aan de god die economie heet.
In ons geval wordt het onderwijs van de jeugd opgeofferd en worden de mensen die het land na de oorlog hebben opgebouwd geofferd om te zorgen dat de machine weer een paar jaar kan draaien.
In een eerder hoofdstuk had ik al voorspeld dat de crisis nog niet voorbij is en dat er grote ontslagen gaan vallen, TNT Post was er een, defensie kwam er bij en allerlei andere industrie en bedrijven waren in het nieuws dat er een paar honderd tot een paar duizend mensen op straat zouden komen te staan, we zitten nog steeds in de aanloop periode van de afbraak.
Uiteindelijk zal de maatschappij bestaan uit een gigantische massa laaggeschoolde consumenten met een hele beperkte blik en een heel kleine groep die wel is mee gegroeid met de ontwikkelingen van deze tijd. De meeste mensen zullen wel gebruik maken van allerlei diensten en middelen maar niet weten hoe ze werken. De wereld zal er dan zo ongeveer uitzien als tussen de Eerste en Tweede Wereldoorlog, slecht lopende economieën, grote werkloosheid, uitzichtloosheid en een sterke ontwikkeling naar rechtsconservatisme en fundamentalisme en als we pech hebben de terugkeer van de fascistische samenleving omdat de staat alles voorde burger verzorgd. Hitler (Duitsland), Stalin (Sovjet unie), Mussolini (Italië) en Franco (Spanje) hebben van dit soort situaties gebruik gemaakt en een schrikbewind gevoerd wat een lange adem kan hebben als de burgers tevredengesteld worden.
Als we naar dit model kijken komen we weer terecht bij het Romeinse Rijk, uiteindelijk is de groei uit het bewind of sterft de grote man en dan is het afgelopen met het model. Een andere kant van dat model is dat aan ieder model maar beperkte rek zit, op een gegeven moment kan er niets meer gedaan worden om de machine, de maatschappij te redden.
Wij bevinden ons op dit moment in de rekfase en we hebben zo goed als het einde bereikt, daarom ook al die snoei werkzaamheden bij alle grote instituten, bedrijven en overheden.
Levende eenheden.
In een eerder hoofdstuk had ik al beschreven dat alles een eigen leven heeft, het wordt eens geboren, bedacht en geactiveerd, en sterft eens, gaat failliet wordt veroverd of fuseert.
Het is inherent aan alle eenheden om samen te werken, door samenwerking word de overlevingskans van iedere losse eenheid groter. Een eenheid kan een dorp, een stad, een school, een winkel zijn.
Het is een natuurlijke beweging, een vast programma dat ons verteld dat samenwerking (centralisatie) tot verbetering leidt. maar we hebben ook al geleerd dat te grote eenheden tot problemen kunnen leiden, denk hier bij aan het onderwijs en de zorg. Kwantiteit neemt de plaats in van kwaliteit en de dienst verbeterd niet maar verslechterd omdat de machine te groot is geworden.
April 2011, de afvalbelt.
Deze maand april 2011 was een halve verschrikking, heb weinig kunnen schrijven of creëren, wil creëren maar er komt niets, terwijl ik steeds papier en computer bij de hand heb. Veel woede en ik weet heel zeker dat het niet uit mij komt, ik heb niets om kwaad over te zijn. Alleen maar de behoefte om alleen te zijn, met mijn eigen dingen, meestal lukt dit. Het zogenaamde gewone leven is een stoorzender op dit moment, een lach opplakken en doen als of. Zoals de meeste mensen eigenlijk altijd doen en als ze de deur achter zich dicht doen verschijnt het echte gezicht. Het zal allemaal te maken hebben met de download van deze maand en het omgaan met de prut van anderen (dark forces).
Ik sluit dit hoofdstuk af want de maand mei komt er aan, weinig juweeltjes geschreven deze maand, ik hoop dat de maand mei 2011 weer creativiteit te bieden heeft, april was alleen maar dodelijk vermoeiend.
Liefde en licht toegewenst,
want dat is de vaste afscheidsgroet en iets anders zou alleen maar lezers weg jagen, als dat al niet is gebeurt.
***